Arsenał Kijów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arsenał Kijów
ФК «Арсенал» Київ
Ilustracja
Pełna nazwa Футбольний клуб «Арсенал» Київ
(Futbolowy Klub Arsenał Kijów)
Przydomek гармаші (strzelcy z armat)
каноніри (kanonierzy)
каштанчики (kasztanki)
зброярі (strzelcy z broni)
Barwy          
Data założenia 14 lipca 1925
Debiut w najwyższej lidze 2001
Data rozwiązania 1964, 2013
Data reaktywacji 2001, 2014
Liga Premier-liha
Puchar Ukrainy
Adres ul.Łysenka 13
08325 Szczasływe
Stadion Arsenał-Arena, Szczasływe
Prezes Chorwacja Ivica Pirić
Trener Ukraina Ihor Łeonow
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Arsenał Kijów (ukr. Футбольний клуб «Арсенал» Київ, Futbolnyj Kłub "Arsenał" Kyjiw) – ukraiński klub piłkarski, mający siedzibę we wsi Szczasływe, rejon boryspolski, obwód kijowski, na północy kraju. Obecnie występuje w Premier-lidze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chronologia nazw:

  • 1925: Arsenał Kijów (ukr. «Арсенал» Київ)
  • 1951: Maszynobudiwnyk Kijów (ukr. «Машинобудівник» Київ)
  • 1959: Arsenał Kijów (ukr. «Арсенал» Київ)
  • 1964: Temp Kijów (ukr. «Темп» Київ)
  • 1964: klub rozwiązano
  • 2001: Arsenał Kijów (ukr. «Арсенал» Київ) – po reorganizacji CSKA Kijów
  • 2013: klub rozwiązano
  • 2014: Arsenał Kijów (ukr. «Арсенал» Київ)

Klub Arsenał Kijów został założony w miejscowości Kijów 14 lipca 1925 roku[1]. Tego dnia fabryka "Arsenał" otworzyła obiekt sportowy z boiskiem piłkarskim, na którym „strzelcy” rozegrali swój pierwszy mecz w historii. 1500 kibiców obejrzało grę[2]. W 1936 startował w rozgrywkach Pucharu ZSRR. Klub został zatrzymany w pierwszej rundzie (1/64 finału) przez Krasnoje Znamia Jegorjewsk (3:3, 0:3).

W latach 1951–1959 w zakładzie funkcjonowało sześć drużyn piłkarskich. Pięciu z nich reprezentował klub sportowy Towarzystwa "Arsenał". Zostali mistrzami miasta zespoły fabryczne "Peczerski Rejon" (w 1953) i "Zenit" (w 1954). W mistrzostwach i Pucharze Ukrainy wśród zespołów amatorskich Towarzystwo Sportowe "Arsenał" reprezentowała drużyna Maszynobudiwnyk Kijów. W 1954 i 1958 zespół ten został mistrzem Ukraińskiej SRR. W 1954 i 1955 roku zdobył Puchar Ukraińskiej SRR. Ten sukces pozwolił Maszynobudiwnykowi dwa razy z rzędu startować w Pucharze ZSRR. W 1959 roku, w związku z rozszerzeniem Klasy B Mistrzostw ZSRR, klub otrzymał promocję do zawodowych mistrzostw. W debiutanckim sezonie 1959 zespół zajął piąte miejsce w grupie 2 Klasy B. W następnym sezonie awansował na trzecią lokatę w grupie. W rozgrywkach Pucharu ZSRR zespół został zwycięzcą turnieju grupowego, a potem dotarł do 1/16 finału.

W 1963 po reorganizacji systemu lig ZSRR klub spadł do Klasie B, ukraińskiej strefie 1.

Podczas trwania sezonu 1964 klub został przemianowany na Temp Kijów, w swojej grupie zajął 5.miejsce, a w turnieju finałowym Ukraińskiej SRR 10.miejsce. Pod koniec sezonu przywódcy Ukraińskiej SRR podjęli decyzję o skierowaniu wszystkich wysiłków, finansów i utalentowanych graczy na rozwój Dynama Kijów. Po zakończeniu sezonu 1964 klub z powodu braku dalszego finansowania został rozwiązany.

Później jako zespół amatorski miejskiego przedsiębiorstwa "Fabryka Arsenał" kontynuował występy w mistrzostwach Kijowa.

Latem 2001 roku pojawiły się plotki o utworzeniu miejskiego klubu piłkarskiego. Ponieważ stworzenie zupełnie nowego klubu wymagało dużo pieniędzy i czasu (co najmniej dwa lata, aby dostać się do Wyższej ligi), jedynym wyjściem była reorganizacja państwowego przedsiębiorstwa Ministerstwa Obrony Ukrainy CSKA Kijów, tak jak na początku nowego tysiąclecia ukraińskie wojsko nie było w stanie utrzymywać klub. Pod koniec pierwszej rundy Mistrzostw Ukrainy w piłce nożnej 2001/02, które CSKA zakończył na 9.miejscu, 18 grudnia 2001 Rada Miasta Kijowa zdecydowała o utworzeniu FK "Arsenał" Kijów Sp.z o.o. Jednak jako osoba prawna CSKA pozostał członkiem Wyższej ligi. Dopiero po osobistym spotkaniu burmistrza Ołeksandra Omelczenki z prezydentem CSKA Ołeksandrem Danylczukiem w lutym 2002 Arsenal osiągnął porozumienie, aby zagrać w Wyższej lidze na zasadzie następcy klubu wojskowego[3]. Jednak wojskowy klub nie zniknął, klub CSKA-2 Kijów, który występował w Pierwszej Lidze przyjął nazwę CSKA Kijów i kontynuował tradycje wojskowej drużyny.

Władze Kijowa początkowo radziły sobie z prowadzeniem drużyny, jednak po kilku sezonach klub stał się zbyt dużym obciążeniem dla miasta. W 2007 właścicielem drużyny został biznesmen Wadym Rabinowycz, który w styczniu 2009 sprzedał go synowi mera Kijowa Stepanowi Czernoweckiemu, aby móc startować w wyborach Prezydenta Premier-lihi. Jednak nie udało się zająć stanowiska i w lipcu 2009 z powrotem wykupił klub i został jego właścicielem[4]. W końcu 2012 roku klub dotknęły problemy finansowe. Wielu piłkarzy otrzymało status wolnego gracza i odeszło do innych klubów, inni zgodzili się na trzykrotne obniżenie wynagrodzenia. Prezes klubu szukał nowych sponsorów. W lutym 2013 nowym właścicielem klubu został Ołeksandr Onyszczenko[5]. 29 października 2013 klub ogłosił o rezygnacji z mistrzostw Ukrainy oraz rozpoczął proces bankructwa[6]. 21 listopada 2013 klub został zdyskwalifikowany z listy klubów Premier-lihi, a jako że drużyna nie rozegrała połowy meczów w sezonie, wszystkie dotychczasowe wyniki z udziałem Arsenału zostały anulowane[7].

27 kwietnia 2014 klub został odrodzony. Nowym właścicielem i inwestorem klubu został znany ukraiński kierowca i biznesmen Ołeksij Kikireszko, a głównym trenerem Andrij Annenkow[8]. Ogłoszono, że zespół startuje w mistrzostwach Kijowa, a jesienią debiutuje w rozgrywkach Drugiej ligi. W czerwcu 2015 klub ponownie otrzymał licencję klubu profesjonalnego i startował w Drugiej Lidze[9].

12 lutego 2018 ogłoszono, że nowym prezydentem i współwłaścicielem klubu został były zawodnik Arsenału, Chorwat Ivica Pirić. W sezonie 2017/2018 zespół zajął pierwsze miejsce w Pierwszej lidze i uzyskał promocję do Premier-lihi. W pierwszym sezonie po powrocie do najwyższej ligi zajął ostatnie 12.miejsce i spadł do Pierwszej ligi.

22 lipca 2019 roku klub zrezygnował z rozgrywek w Pierwszej lidze[10].

Barwy klubowe, strój[edytuj | edytuj kod]

Czerwony Niebieski

Klub ma barwy czerwono-niebieskie. Zawodnicy swoje domowe spotkania zazwyczaj grają w czerwonych koszulkach, niebieskich spodenkach oraz czerwonych getrach.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Trofea międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

FIFA Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 31-05-2019)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
UEFA Cup (adjusted).png
Liga Europy
(Puchar UEFA)
zdobywca 0
finalista 0
3.runda kw. 1 2012/13

Trofea krajowe[edytuj | edytuj kod]

Ukraina
Ukraina Zdobyte trofea w rozgrywkach Ukrainy (stan na: 31-05-2012)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
Logo of Football Federation of Ukraine.svg
Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0
5.miejsce 2 2002/03, 2011/12

Puchar
zdobywca 0
finalista 0
półfinalista 1 2010/11

II liga
I miejsce 1 2017/18
II miejsce 0
III miejsce 0
ZSRR
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Zdobyte trofea w rozgrywkach Związku Radzieckiego (stan na: 1-01-1992)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0

Puchar
zdobywca 0
finalista 0
1/32 finału 1 1954

II liga
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 1 1960

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Rozgrywki międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
2012/13 Liga Europy 3Q Słowenia ND Mura 05 0–3[11] 2–0 2–3

Rozgrywki krajowe[edytuj | edytuj kod]

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Związku Radzieckiego
(Stan na 31 grudnia 1992 r.)
Soccerball.svg
Poziom Rozgrywki Razy M Z R P B+ B– Pkt Sezon(y) [lata] Awanse Spadki Naj.
I Wysszaja Liga 0
II Klass B - gr.ukraińska 4 1959–1962 0 1 3
III Klass B - gr.ukraińska 2 1963–1964 0 1 10
Puchar ZSRR ? 1936–1964 0 0 1/32
Ukraina Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Ukrainy
(Stan na 31 maja 2019 r.)
Soccerball.svg
Poziom Rozgrywki Razy M Z R P B+ B– Pkt Sezon(y) [lata] Awanse Spadki Naj.
I Wyszcza liha/Premier-liha 14 2002–2013, 2018/19 0 2 5
II Persza liha 2 2016–2018 1 0 1
III Druha liha 1 2004/05–2005/06 1 0 6
Puchar Ukrainy ? 2002–2013, 2015–2019 0 0 2

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Rekordy klubowe[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Rekordy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Arsenału Kijów.

W latach 2002-2006 w Arsenale występował Maciej Kowalczyk.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Arsenału Kijów.

Prezydenci[edytuj | edytuj kod]

Struktura klubu[edytuj | edytuj kod]

Stadion[edytuj | edytuj kod]

Klub piłkarski rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Arsenał-Arena we wsi Szczasływe, który może pomieścić 1 000 widzów.

Do lata 2017 klub nie posiadał własnego stadionu. W pierwszym sezonie po reaktywacji Arsenał rozgrywał swoje spotkania domowe na wojskowym stadionie CSKA w Kijowie. Średnia frekwencja wynosiła 7 tys. W latach 2002-2006 macierzystym stadionem był Narodowy Sportowy Kompleks Olimpijski, ale średnia frekwencja stawała się coraz mniejsza. W 2005 roku przez problemy finansowe Arsenał przeniósł się na stadion NTK Bannikowa, który nie jest stadionem spełniającym wymogi spotkań Premier-Ligi a tylko służącym jako boisko treningowe. Potem klub był zmuszony dzielić z Dynamem Kijów jego stadion Dynamo im. Walerego Łobanowskiego. Kiedyś grał nawet na stadionie Kołos w Boryspolu, bo stadion Dynamo był zajęty. Gdy klub został kupiony przez Wadyma Rabinowycza Arsenał powrócił do NSK Olimpijski. Nowy prezes załatwił wolne wejście na stadion oraz zorganizował oglądanie gier Arsenału przez żołnierzy garnizonu kijowskiego i przez studentów. Kilka meczów było obserwowanych przez 30 tys. widzów. Po zamknięciu Olimpijskiego w czerwcu 2008 na rekonstrukcję do Euro 2012 klub rozgrywał swoje mecze domowe na stadionach Obołoń, NTK im. Bannikowa oraz Dynamo im. Walerego Łobanowskiego. Prezes Wadym Rabinowycz obiecał wzniesienie własnego boiska w miejscowości "Czerwony chutir" w okolicach stacji metra Boryspilska, ale do spełnienia obiecanek jak dotąd nie doszło. Dopiero w 2017 klub został właścicielem obiektu we wsi Szczasływe, po czym stadion Kniaża Arena został przemianowany na Arsenał-Arena.

Inne sekcje[edytuj | edytuj kod]

Klub prowadzi drużyny dla dzieci i młodzieży w każdym wieku.

Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Sponsorem technicznym jest amerykańska firma Nike. Sponsorem głównym jest od 2018 firma Favorit Sport oraz Vegeta.

Kibice i rywalizacja z innymi klubami[edytuj | edytuj kod]

Kibice[edytuj | edytuj kod]

Kibice Arsenału jako jedyni na Ukrainie są otwarcie przeciwni nacjonalizmowi, neonazizmowi i rasizmowi, kierując się lewicowymi poglądami politycznymi. Z tego powodu są ignorowani przez przedstawicieli wszystkich innych ruchów fanów w kraju.

Rywalizacja[edytuj | edytuj kod]

Największymi rywalami klubu są inne zespoły z miasta oraz okolic.

Derby[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]