Sligo Rovers F.C.

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sligo Rovers
Ruagairí Shligigh
Pełna nazwa ang. Sligo Rovers Football Club
irl. Cumann Peile Ruagairí Shligigh
Przydomek The Bit O Red
Barwy          
czerwono-białe
Data założenia 17 września 1928
Liga League of Ireland Premier Division
Państwo  Irlandia
Prowincja  Connacht
Stadion Showgrounds
Właściciel Kibice (100%)
Prezes Tommy Higgins
Trener Liam Buckley
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Strona internetowa

Sligo Rovers Football Club (irl. Cumann Peile Ruagairí Shligigh) – irlandzki klub piłkarski z siedzibą w mieście Sligo.

Klub Sligo Rovers jest spółdzielnią i należy do mieszkańców miasta Sligo. Od początku istnienia aż do dziś jedynym stadionem klubu jest The Showgrounds, który przeznaczony jest wyłącznie dla klubu Sligo Rovers i jednocześnie ma zagwarantowane, że nie może być sprzedany.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrz Irlandii (3): 1937, 1977, 2012
  • Wicemistrz Irlandii (3): 1939, 1951, 2011
  • Puchar Irlandii (5): 1983, 1994, 2010, 2011, 2013
  • Finał Pucharu Irlandii (4): 1939, 1940, 1970, 1981
  • Puchar Ligi: 1998, 2010

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sligo Rovers założony został 17 września 1928 roku na skutek połączenia dwóch drużyn młodzieżowych - Sligo Town i Sligo Blues. W pierwszym meczu rozegranym 23 września 1928 roku klub wygrał 9:1 z zespołem Ballyshannon. Klub uzyskał prawo gry w lidze irlandzkiej (League of Ireland) w 1934 roku. Wówczas Sligo Rovers grał u siebie w koszulkach w biało-czerwone pasy i w czerwonych spodenkach. Na wyjeździe stroje drużyny były w całości białe.

W czasach drugiej wojny światowej kontrakt z klubem Sligo Rovers podpisał Bill „Dixie” Dean – piłkarz Evertonu, legenda ligi angielskiej i do dziś jej najlepszy strzelec wszech czasów.

Dwa najlepsze sezony w historii klubu to lata 1937 i 1977, kiedy to Sligo Rovers został mistrzem Irlandii. Ponadto w 1983 roku klub po finałowym zwycięstwie nad Bohemians zdobył puchar Irlandii (FAI Cup). W 1994 roku klub wygrał II ligę, zdobył tarczę Irlandii oraz po wygraniu finału z Derry City drugi raz zdobył puchar Irlandii. Jesienią 1994 klub wystąpił w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów, eliminując w pierwszej rundzie maltańską Florianę. W następnej rundzie z belgijskim Club Brugge Sligo Rovers przegrał u siebie 1:2 i na wyjeździe 1:3.

W sobotę 12 listopada 2005 Sligo Rovers zremisował u siebie 0:0 z Athlone Town, dzięki czemu wygrał drugą ligę i w 2006 roku, pierwszy raz od 6 lat, przystąpił do rozgrywek pierwszoligowych. W 2006 roku klub dotarł do półfinału pucharu Irlandii. Pomimo tego, że w trakcie sezonu odszedł z klubu trener Sean Connor, Sligo Rovers uplasował się na dobrej piątej pozycji.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1977/78 Puchar Europy 1R Crvena zvezda 0–3 0–3 0–6
1983/84 Puchar Zdobywców Pucharów 1R Finlandia FC Haka 0–1 0–3 0–4
1994/95 Puchar Zdobywców Pucharów Q Malta Floriana 1–0 2–2 3–2
1R Belgia Club Brugge 1–2 1–3 2–5
1996 Puchar Intertoto Grupa 5 Holandia Heerenveen 0–0 5. miejsce
Norwegia Lillestrøm SK 0–4
Francja FC Nantes 3–3
Litwa FBK Kaunas 0–1
2009/10 Liga Europy 1Q Albania Vllaznia 1–2 1–1 2–3
2011/12 Liga Europy 3Q Ukraina Worskła Połtawa 0–2 0–0 0–2
2012/13 Liga Europy 2Q Słowacja Spartak Trnawa 1–1 1–3 2–4
2013/14 Liga Mistrzów 2Q Norwegia Molde FK 0–1 0–2 0–3
2014/15 Liga Europy 1Q Litwa Banga Gorżdy 4–0 0–0 4–0
2Q Norwegia Rosenborg BK 1–3 2–1 3–4
2021/22 Liga Konferencji Europy 1Q Islandia FH 1–2 0–1 1–3
2022/23 Liga Konferencji Europy 1Q

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]