Sligo

Sligo

Sligeach

Herb
Państwo	Irlandia
Prowincja	Connacht
Hrabstwo	Sligo
Powierzchnia	12,84 km²
Wysokość	13 m n.p.m.
Populacja (2011) • liczba ludności	17 568
Nr kierunkowy	71
Kod pocztowy	F91
Tablice rejestracyjne	SO
Położenie na mapie Irlandii Sligo
54°16′N 8°29′W
Strona internetowa

Sligo (wym. [ˈslaɪɡoʊ]; irl. Sligeach, wym. [ˈɕlʲɪɟəx]) – miasto w północno-zachodniej Irlandii, w prowincji Connacht, stolica hrabstwa Sligo. Nazwa miasta w języku irlandzkim (Sligeach) oznacza „muszlowe miejsce” (shelly place). Miasto położone jest na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego. Leży nad zatoką Sligo Bay, w dolinie siedmiu gór, z których najbardziej znane to: Ben Bulben, Knocknarea. Przez miasto przepływa przecinająca dolinę rzeka Garavogue, wypływająca z jeziora Lough Gill, znajdującego się również w granicach miasta.

Choć obecne miasto założone zostało w XIII wieku, to w jego dzisiejszych granicach znajdują się groby korytarzowe z epoki neolitu – z około 4000 lat p.n.e. – wskazujące na wczesne osadnictwo w tym rejonie. W okresie starożytności jako Nagnata było znanym miastem portowym na szlakach handlowych Greków, Fenicjan i Rzymian. W okresie Wielkiego Głodu w połowie XIX wieku, ważny ośrodek dla emigrujących do USA; blisko 30 tysiecy emigrantów wypłyneło z portu w Sligo za ocean. Najstarszym zachowanym zabytkiem miasta są ruiny opactwa dominikańskiego z 1253 r.

Miasto posiada niewielki obecnie port morski oraz własny, niewielki port lotniczy – Sligo Airport, a także połączenie kolejowe z Dublinem. Znajduje się tu kilka zakładów przemysłowych: produkcji sprzętu medycznego oraz kilka fabryk spożywczych. Jest także miastem akademickim – swoje siedziby mają tu dwie uczelnie Atlantyckiego Uniwersytetu Technicznego(ATU) – ATU Sligo i ATU St.Angela's College Sligo(szkoła pielęgniarska).

Ze Sligo pochodzi trzech członków grupy Westlife: Kian Egan, Shane Filan, Mark Feehily.

W Sligo znajduje się muzeum zwane „czerwonym domem” poświęcone pamięci braci Yeats. Jeden z braci był malarzem drugi – William Butler Yeats – poetą nagrodzonym Nagrodą Nobla.

W 2022 roku zamieszkiwało je 20,608 osób

Gospodarka

W mieście i jego okolicach działa kilkanaście fabryk i przedsiębiorstw z branż: sprzętu medycznego, spożywczej, produkcji części samochodowych, a także produkcji metalowej i drzewnej. Mimo iż miasto straciło swój portowy i rybacki charakter nadal funkcjonuje tu przetwórnia ostryg.

W części portowo – fabrycznej miasta funkcjonuje strefa IDA(odpowiednik polskich Specjalnych Stref Ekonomicznych) w której swoje fabryki umiejscowiły firmy głównie z USA i Niemiec.

Duża część mieszkańców znajduje również zatrudnienie w szpitalu regionalnym oraz uczelniach ATU. Znaczny wpływ na ekonomię miasta ma również liczba około sześciu tysięcy studentów przebywających w mieście przez większość roku.

Położone w pobliżu Sligo atrakcje turystyczne: plaże Strandhill, Rosses Point, Streedagh; góry Ben Bulben, Knocknarea sprawiają iż miasto jest chętnie odwiedzane przez turystów, co również ma przełożenie na lokalną ekonomię.

Transport

Z racji swego położenia i funkcji już w czasach starożytnych, Sligo i jego okolice od dawna są ważnym węzłem komunikacyjnym pomiędzy istotnymi ośrodkami miejskimi wyspy: Dublinem, Belfastem, Derry, Donegal, Galway, Balliną.

W Sligo kończy się główna droga krajowa N4 z Dublina; 8 kilometrów na południe od Sligo, na rondzie w Collooney łączy się z nią droga krajowa N17 Galway-Sligo. Na północy miasta zaczynają się drogi krajowe N15 do Lifford w hrabstwie Donegal i N16 do Blacklion w hrabstwie Cavan.

Sligo ma bezpośrednie połączenia autobusowe z następującymi miastami: Dublin(linia 23), Galway i Derry(linia 64), Ballina i Enniskillen w Irlandii Północnej(linia 458), Longford(linia 469), Donegal i Letterkenny(linia 480) i Ballyshannon(linia 982). Przez miasto przechodzi także kilka autobusowych linii podmiejskich łączących je z pobliskimi miejscowościami: Ballysadare, Coolloney, Coolaney, Ballintogher, Dromahair. W samym mieście funkcjonują trzy linie autobusowe: S1 – linia w obrębie granic miasta a także łącząca miasto z uczelniami ATU; S2 – linia Strandhill – Sligo – Rosses Point, łącząca miasto z dwiemia pobliskimi wioskami turystycznymi; S3 – linia funkcjonująca jedynie w dniach i godzinach roboczych, łącząca centrum miasta z częścią portowo-fabryczną, powstała z myślą o pracownikach fabryk strefy ekonomicznej. Wszystkie linie autobusowe: międzymiastowe, miejskie i podmiejskie mają swoje przystanki na lub obok dworca autobusowego, usytuowanego obok dworca kolejowego oraz postoju taksówek. Teren ten jest oddalony o 100 metrów od Sligo Inner Relief Road(trzypasmowej drogi przez miasto, będącej łącznikiem pomiędzy drogami krajowymi N4 i N15); tworzy to zatem swoisty hub transportowy miasta.

Sligo posiada dworzec kolejowy Sligo Mac Diarmada, otwarty 3 grudnia 1862 roku. Obecnie odchodzi z niego jedyne połączenie do Dublin-Conolly, które było pierwszym połączeniem w historii kolei w Sligo(1862r.). W przeszłości miasto posiadało połączenie kolejowe także z: Enniskillen(w latach 1881 – 1957) i Limerick(w latach 1895 – 1963). W latach 1862 – 2008 działał także kolejowy transport towarowy; w związku ze zmianami charakteru ekonomii miasta oraz przewadze transportu samochodowego nad kolejowym, został on zaniechany – jednak istnieją plany jego odtworzenia w rządowym projekcie IÉ Rail Freight 2040.

Miasto posiada port morski; jeden z dwóch jedynych czynnych portów pomiędzy Galway a Derry. Pierwsze oficjalne zapiski o porcie w Sligo pochodzą z XIII wieku, jednak port w tym miejscu istniał już prawdopodobnie ponad tysiąc lat wcześniej. W pracach z II wieku średniowiecznych geografów: Marinosa z Tyru i Klaudiusza Ptolomeusza w miejscu Sligo umiejscowione jest miasto Nagnata. Pomiędzy XIII a XIX wiekiem, był ważnym portem handlowym z Francją, Hiszpanią i Portugalią, co spowodowało znaczną zamożność mieszkańców miasta. W drugiej połowie XX wieku, z racji niedużych rozmiarów i zmian w transporcie, zaczał podupadać. W obecnych czasach port służy głównie do transportu morskiego złomu z umiejscowionego w porcie złomowiska oraz jako port dla niewielkiej liczby prywatnych jachtów i łodzi. Budynki portowe w znacznej mierze wynajęte sa przez różne podmioty handlowo-usługowe, część budynków stoi w ruinie i niszczeje.

Sligo ma swoje lotnisko – Sligo Airport. Położone jest ono w miejscowości Strandhill, położonej 7 kilometrów na zachów od miasta. Pierwszy komercyjny lot do Dublina miał miejsce w roku 1983. W latach 2002-2011 z lotniska istniało komerycjne połączenie lotnicze z Dublinem, przez krótki okres odbywały się także loty do Manchesteru. 21 lipca 2011 obył się ostatni lot pasażerski z lotniska. Obecnie wykorzystywany jest przez śmigłowce straży przybrzeżnej, niewielkie samoloty szkoleniowe, turystyczne i prywatne.

Współpraca

• Everett, Stany Zjednoczone
• Crozon, Francja
• Illapel, Chile
• Kempten, Niemcy
• Tallahassee, Stany Zjednoczone