Solbus Solway SL10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Solbus Solway SL10
Ilustracja
Solbus Solway SL10 z 2007 roku, PKS Rzeszów
Dane ogólne
Producent Solbus
Lata produkcji od 2007
Miejsce produkcji  Polska, Solec Kujawski
Dane techniczne
Typy nadwozia autobus międzymiastowy klasy midi
Układ drzwi 1-1-0
Liczba drzwi 2
Silniki 1) Iveco NEF 6 TAA Euro4
2) Cummins ISBe4 300 Euro4
Moc silników 1) 194 kW (265 KM)
2) 220 kW (300 KM)
Skrzynia biegów ZF 6S 1200BO
Liczba przełożeń 6
Długość 9730 mm
Szerokość 2520 mm
Wysokość 2950 mm
3150 mm
Masa własna 8600 kg
8900 kg
Masa całkowita 15200 kg
Rozstaw osi 4450 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 64-68
Liczba miejsc siedzących 35-39 + 1-2 (obsługa)
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
Klimatyzacja Opcja
Portal Portal Komunikacja miejska

Solbus Solway SL10 − autobus międzymiastowy produkowany od przełomu lat 2007-2008 przez Fabrykę Autobusów "Solbus" z Solca Kujawskiego.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

"Solbus Solway SL10" jest, obok międzymiastowego Solbus Soltour ST10, głównym następcą licencyjnego modelu międzymiastowego Solbus C 9,5, którego produkcja zakończyła się w kwietniu 2007 roku. W maju 2007 roku przeszedł badania homologacyjne, po czym został wdrożony do produkcji. Pod względem technicznym i stosowanych podzespołów jest bardzo podobny do modelu Solbus Soltour ST10. Główna różnica to niższe o 20 cm nadwozie, stylizacja i częściowo układ drzwi. Ze względu na przeznaczenie do ruchu na krótszych trasach posiada również miejsca dla pasażerów stojących.

W "Solbusie Solway SL10" zamontowano niektóre takie same elementy jak w modelu Solbus C 9,5 po ostatniej modernizacji. Są to m.in. zderzaki i lampy. Od poprzednika odróżnia go bardziej pionowa ściana przednia. Zastąpiono również trapezowe okno kierowcy oknem prostokątnym. Podobne zmiany nastąpiły w drzwiach pasażerskich. Nadwozie wydłużono o 21 cm i zwężono o 0,5 cm. Brak ograniczeń licencyjnych spowodował, że w nowym modelu można wybrać pomiędzy przednim zawieszeniem niezależnym firmy Voith, zawieszeniem włoskiej firmy Streparava, bądź tradycyjną belką sztywną Iveco. Zawieszenie tylne Mariton Cameri pozostało bez większych zmian i pochodzi z firmy ArvinMeritor. Pojemność bagażników podpodłogowych, wynosząca 4,0 m³, pozostała bez zmian. Masa własna wzrosła z 7300 kg do 8600-8900 kg. Stało się tak ze względu na zwiększenie długości samonośnego nadwozia, zastosowanie w jego dolnej części stali nierdzewnej czy zmiany silników na jednostki spełniające normy Euro 4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]