Stanisław Jaskólski (informatyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Jaskólski
Ilustracja
mgr inż. Stanisław Jaskólski
Data i miejsce urodzenia 13 czerwca 1931
Warszawa
Data i miejsce śmierci 22 grudnia 2018
Warszawa
Zawód, zajęcie inż. elektronik, informatyk

Stanisław Jaskólski (ur. 13 czerwca 1931 w Warszawie, zm. 22 grudnia 2018 w Warszawie) – inżynier informatyk, konstruktor maszyn ZAM, dyrektor Ośrodka Obliczeniowego GUS, założyciel i prezes Klubu Użytkowników Komputerów ICL, założyciel i Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Informatycznego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia i pierwsze prace[edytuj | edytuj kod]

W 1956 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej z tytułem mgr inżynier.

Pracę zawodową rozpoczął w Zakładzie Telewizji Instytutu Łączności w Warszawie.

W 1959 otrzymał propozycję zatrudnienia w Zakładzie Aparatów Matematycznych (od 1962 Instytut Maszyn Matematycznych) na stanowisku kierownika Pracowni, a potem Zakładu, jako jeden z konstruktorów rodziny uniwersalnych maszyn cyfrowych ZAM. Brał też udział w rozbudowie pierwszej polskiej maszyny cyfrowej XYZ.

Równocześnie był rzeczoznawcą - ekspertem ds. elektronicznych maszyn cyfrowych w przedsiębiorstwie handlu zagranicznego Varimex (następnie Metronex), mającego monopol na sprawy dotyczące importu i współpracy przemysłu elektronicznego z partnerami zagranicznymi w zakresie produkcji i użytkowania sprzętu cyfrowego[1].

Praca w GUS[edytuj | edytuj kod]

W 1966 przeszedł do pracy w Głównym Urzędzie Statystycznym (GUS), początkowo jako zastępca, a następnie jako dyrektor, utworzonego Ośrodka Elektronicznego GUS, wyposażonego w komputery brytyjskiej firmy ICL. W tym okresie odbył roczny staż w firmie ICL w Wielkiej Brytanii oraz przebywał na 3-miesięcznym stypendium ONZ w USA, szkoląc się w zakresie zarządzania dużymi nowoczesnymi rządowymi ośrodkami obliczeniowymi.

W 1981 objął stanowisko Naczelnego Dyrektora Zarządu Mechanizacji i Automatyzacji Opracowań Statystycznych GUS, któremu podlegała cała sieć ośrodków obliczeniowych statystyki państwowej w Polsce. Był zdecydowanym zwolennikiem wyposażania statystyki państwowej w sprzęt komputerowy produkcji krajowej, w szczególności w komputery ODRA 1305 i minikomputery MERA-9150. Nadzorował przygotowanie infrastruktury obliczeń dla spisów powszechnych.

Równolegle z pracą w GUS, współpracował z przemysłem komputerowym Zjednoczenia MERA. Był w składzie Komisji Państwowej, powołanej do zatwierdzenia do produkcji komputerów ODRA - 1305 i 1325, kierował w niej grupą ekspertów ds. oprogramowania i kompatybilności z produktami licencjodawcy[1].

W 1996 przeszedł na emeryturę.

Inne zajęcia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1970-1973 był konsultantem Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa PKP oraz Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej w przygotowaniu resortowego ośrodka komputerowego oraz koncepcji komputerowego systemu wypłat rent i emerytur ZUS. W latach 90. pracował jako konsultant Austrade w Warszawie w sprawach informatyki i telekomunikacji. Następne lata 1995-1999 współpracował z amerykańską firmą Qualcomm. Od 2000 pracował dla włoskiej firmy SELEX Communications w zakresie oprogramowania radiokomunikacji cyfrowej[1].

Stowarzyszenia zawodowe[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. był członkiem-założycielem Klubu Użytkowników Komputerów ICL w Polsce i jego prezesem w latach 1982-88.

W 1981 był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Informatycznego i jego wiceprezesem w latach 1981-86. Na Zjeździe PTI w 2016 otrzymał tytuł Członka Honorowego[2]

Działalność publikacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975-78 był kierownikiem działu miesięcznika „ Informatyka”.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]