Stanisław Rybicki (lekarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Teofil Rybicki
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1843
Warszawa, zabór rosyjski
Data i miejsce śmierci 23 kwietnia 1920
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód lekarz

Stanisław Teofil Rybicki (ur. 16 kwietnia 1843 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1920 tamże) – polski lekarz, działacz społeczny.

Życiorys[edytuj]

Syn Teofila Klemensa Rybickiego (1805–1859) i Józefy z Szymańskich[1]. W 1860 ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie. 28 czerwca 1866 otrzymał dyplom lekarski Szkoły Głównej. W 1867 uzyskał dyplom lekarza powiatowego i objął tę posadę w Skierniewicach.

Działalność naukowa[edytuj]

Jeden z jego pierwszych artykułów nosił tytuł Zapalenie mózgu z objawami czynnego przekrwienia tego organizmu. Jednak najwięcej jego publikacji dotyczyło ginekologii. Praca Drgawki właściwe ciężarnym, rodzącym i położnicom spotkała się z dużym uznaniem w środowisku medycznym i wprowadziła go w poczet Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. Uważa się, że praca zawierała pierwszy opis anatomopatologiczny rzucawki porodowej[2].

Działalność społeczna[edytuj]

W 1880 został naczelnikiem skierniewickiej straży ogniowej. Funkcję tę pełnił trzykrotnie, w uznaniu zasług w jej powołaniu, zorganizowaniu i kierowaniu.

Dzięki jego staraniom powstał w Skierniewicach nowoczesny Szpital św. Stanisława.

Wojewódzkiemu Szpitalowi Zespolonemu oraz ulicy, przy której stoi, zostało nadane jego imię[3].

25 lipca 1911 nadano mu tytuł Honorowego Obywatela Skierniewic[4].

Przypisy