Stanisława Angel-Engelówna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisława Angel
Stanisława Angel-Engelówna i Ludwik Solski w sztuce Dożywocie
Stanisława Angel-Engelówna i Ludwik Solski w sztuce Dożywocie
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1908
Polska Warszawa
Data i miejsce śmierci 7 sierpnia 1958
Polska Szczecin
Zawód aktorka
Współmałżonek Stanisław Kojałłowicz

Stanisława Angel-Engelówna (ur. 23 kwietnia 1908 w Warszawie, zm. 7 sierpnia 1958 w Szczecinie) – polska aktorka.

Życiorys[edytuj]

Wanda Jarszewska i Stanisława Angel-Engelówna w sztuce „Szczęście Frania”, Teatr Comoedia w Warszawie, 1948

Początkowo uczyła w szkole, by w 1935 roku zdać eksternistycznie egzamin w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie. Zadebiutowała w „DożywociuAleksandra Fredry w Teatrze Narodowym, gdzie występowała od 1935 do 1938, zaś sezon 1938-39 spędziła w Miejskim Teatrze w Łodzi. W tym też czasie zagrała w kilku filmach. Najbardziej znane filmy, w których wystąpiła to Wrzos (1938) i Serce matki (1938). Role te dały szansę aktorce w pełni ukazać jej możliwości ekspresyjne. Wybuch II wojny światowej przerwał dobrze zapowiadającą się aktorkę o zacięciu dramatycznym. Po wojnie najpierw występowała w warszawskich teatrach, by w 1949 przenieść się do Szczecina i tam występować w Teatrze Dramatycznym. Zagrała m.in. Księżniczkę Eboli w „Don Carlosie” Schillera, Panią Warren w „Profesji pani Warren” Shawa, Elwirę w „Świętoszku” Moliera, Lady Milford w „Intrydze i miłości” Schillera, Agafię w „Ożenku” Gogola.

W 1956 r. otrzymała Nagrodę Miasta Szczecina za całokształt działalności artystycznej. Zmarła 7 sierpnia 1958 roku i jest pochowana na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.

Grób Stanisławy Angel-Engelówny na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (Nr kwatery: 20A, Rząd:4, Nr grobu:3)
Tablica nagrobna grobu Stanisławy Angel-Engelówny na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie

Była żoną aktora Stanisława Kojałłowicza.

Filmografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]