Stary Jiczyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stary Jiczyn
Starý Jičín
Miejscowy kościół
Miejscowy kościół
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Czechy
Kraj Flag of Moravian-Silesian Region.svg morawsko-śląski
Powiat Nowy Jiczyn
Historyczna ziemia Morawy
Starosta Rudolf Hrnčíř (2012)
Powierzchnia 33,67 km²
Populacja (2012)
• liczba ludności

2659[1]
Kod pocztowy 742 31
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba obrębów ewidencyjnych 10
Liczba części gminy 9
Liczba gmin katastralnych 9
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Stary Jiczyn
Stary Jiczyn
Ziemia 49°35′N 17°58′E/49,576111 17,965556Na mapach: 49°35′N 17°58′E/49,576111 17,965556
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Czechy

Stary Jiczyn[2] (czes. Starý Jičín, niem. Alttitschein) – gmina w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, w powiecie Nowy Jiczyn, około 5 km na południowy zachód od Nowego Jiczyna. Według danych z dnia 1 stycznia 2012 liczyła 2659 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Już w I tysiącleciu p.n.e. na terenie dzisiejszego Starego Jiczyna istniał gród kultury łużyckiej, później przejęty przez Celtów. Początki średniowiecznej osady związane są z postacią rycerza Arnolda z Hückeswagen, który uzyskał okoliczną ziemię w lenno od króla czeskiego Przemysła Ottokara I, za służbę dyplomatyczną w Anglii. W czeskich dokumentach występował jako świadek w latach 1234-1237. Arnold w swym majątku na wzgórzu zwanym dziś Starojiczyńskim Kopcem założył potężny zamek Gyczyn. Miał on strzec szlaku handlowego łączącego Adriatyk i Bałtyk (szlak bursztynowy) jak również chronić granicę Królestwa Czech od strony Polski i Węgier. Po Arnoldzie podległe mu dobra objął jego syn, Franko, który pomiędzy 1252 a 1258 sprzedał je biskupowi ołomunieckiemu Brunowi ze Schauenburku. Franko uzyskał od niego z powrotem w lenno część dawnych dóbr, a swą siedzibę przeniósł do Hukwald. Tymczasem nazwa zamku Gyczyn i powstałego pod nim podgrodzia przekształciła się na Jiczyn, a od 1397 na Stary Jiczyn, dla odróżnienia od Nowego Jiczyna. Feudalne państwo podległe zamkowi było wówczas własnością rodu Krawarskich z Krawarz, a od 1500 roku Żerotinów. W 1497 osada uzyskała prawa miejskie. Podczas wojny trzydziestoletniej, w 1626 zamek został zdobyty przez Duńczyków. W XVIII wieku zamek opustoszał, natomiast miasto utraciło prawa miejskie.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Części gminy[edytuj | edytuj kod]

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Stary Jiczyn nie ma połączenia kolejowego, posiada natomiast połączenia autobusowe z Nowym Jiczynem, Valašskim Meziříčím, istnieje również linia łącząca Nowy Jiczyn z Ołomuńcem[4].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nowicki: Beskid Śląsko-Morawski. Warszawa: PTTK "Kraj", 1997, s. 149-150. ISBN 83-7005-387-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]