Stefan Bagiński (1892–1969)
![]() Stefan Bagiński na fotografii Ignacego Płażewskiego | |
Data i miejsce urodzenia |
30 sierpnia 1892 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
26 października 1969 |
Profesor nauk medycznych | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1924 |
Habilitacja |
1929 |
Profesura |
1949 |
Polska Akademia Umiejętności | |
Status |
członek krajowy |
Uczelnia |
Uniwersytet Wileński |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Stefan Bagiński (ur. 30 sierpnia 1892 w Warszawie[1], zm. 26 października 1969 w Łodzi) – polski lekarz, histolog i embriolog.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W roku 1900 mając 8 lat wyjechał z rodzicami do Baku. Ukończył tam szkołę średnią[1]. Następnie kształcił się na lekarza, by w roku 1916 uzyskać dyplom z odznaczeniem (cum maxima laude) na Uniwersytecie Kijowskim. Po trzech latach pracy powrócił do Warszawy, by w roku 1920 dostać powołanie do wojska, gdzie jako lekarz służył w Wilnie. Będąc w Wilnie został asystentem Jerzego Alexandrowicza w Zakładzie Histologii na Uniwersytecie Stefana Batorego. Stopień naukowy doktora medycyny uzyskał w roku 1924 za pracę Badania doświadczalne nad ciałami tłuszczowatymi w nadnerczach zwierząt ssących.
W roku 1926 został wydelegowany jako stypendysta rządu francuskiego do Lyonu, gdzie zapoznał się z metodami histochemicznymi, następnie w 1927 kształcił się dalej pod kierunkiem prof. Eugène’a Gleya w Stacji Morskiej w Banyuls-sur-Mer. Za pracę O komórkach barwikowych w szyszynce zwierząt ssących i ludzi: ich morfologja, histochemja i znaczenie uzyskał w roku 1929 naukowy stopień docenta na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.
Lata 1937–1939 to okres, kiedy to po odejściu Jerzego Alexandrowicza objął kierownictwo nad katedrą histologii w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie.
W okresie II wojny światowej, w latach 1940–1941 oraz w roku 1945 pracował w Instytucie Przeciwgruźliczym w Wilnie na stanowisku kierownika tegoż Instytutu.
Po wojnie w roku 1945 objął funkcję kierowniczą w katedrze Histologii i Embriologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Łódzkiego. Tam też w roku 1946 uzyskał stopień profesora nadzwyczajnego, a w roku 1949 tytuł prof. zwyczajnego. W latach 1950–1962 kierował katedrą Histologii i Embriologii w Akademii Medycznej w Łodzi. Pod jego kierunkiem stopnie doktora medycyny uzyskało 7 osób, a 2 – tytuł docenta histologii i embriologii.
Członek PAU, od roku 1949. Członek honorowy L'Association des Anatomistes. Członek (i wiceprzewodniczący) Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. Był przewodniczącym łódzkiego oddziału Towarzystwa Świadomego Macierzyństwa[2]. Działał w Stronnictwie Demokratycznym jako przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu w Łodzi.
Żonaty, miał córkę. Został pochowany na cmentarzu wojskowym w Łodzi.
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1950)[3]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[4]
- Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”
- Honorowa Odznaka Miasta Łodzi
- Złota odznaka „Zasłużony popularyzator wiedzy" TWP
Prace naukowe
[edytuj | edytuj kod]- Influence de la resection du nerf vague sur la lipoidogenèse des capsules surrenales (1926)
- Sur la detection histochimique de l'adrenaline (1928)
- O histochemicznym wykrywaniu niektórych kationów (1930)
- Podstawy histologii (1948/1956)
- Kambium tkankowe a powstawanie nowotworów (1954)
- Kambium tkankowe. Histogeneza i morfologia (1957)
- Biologia kambium tkankowego (1958)
- Morfologia neurogleju mózgowia ośmiornicy rodzaju Eledone (1962)
- Krajowe rośliny trujące (1963) (wspólnie z Jakubem Mowszowiczem).
- Histofizjologia neurogleju (1964)
- Zarys embriologii człowieka(1965/1969)
- Technika mikroskopowa (1965/1969)
- Krajowe rośliny lecznicze (1966)
- Précis de la Théorie du „Cambium du Tissu Animal" (1966)
- Histofizjologiczne badania gruczołu zwoju gwiaździstego głowonogów rodziny Eledone (1968)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Stanisław Łoza (red.), Czy wiesz kto to jest?, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe : na zam. Zrzeszenia Księgarstwa, 1983, s. 19 .
- ↑ „Dziennik Łódzki”, nr 257 z 29 października 1969, s. 4.
- ↑ M.P. z 1950 r. nr 85, poz. 1021 „za zasługi w pracy zawodowej”.
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 104, poz. 1411
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Słownik biologów polskich, Warszawa: PWN, 1987.
- Reprezentanci nauk medycznych, zmarli członkowie AU w Krakowie, PAU, TNW i PAN, Katedra Historii Medycyny UJ CM
- Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Kijowskiego Świętego Włodzimierza
- Członkowie Łódzkiego Towarzystwa Naukowego
- Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności
- Lekarze związani z Łodzią
- Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe)
- Odznaczeni Honorową Odznaką Miasta Łodzi
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni odznaką honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”
- Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi
- Polscy biolodzy
- Polscy embriolodzy
- Polscy histolodzy
- Przewodniczący Wojewódzkich Komitetów SD (1944–1989)
- Wykładowcy Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie
- Wykładowcy Akademii Medycznej w Łodzi
- Wykładowcy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie
- Wykładowcy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Łódzkiego
- Urodzeni w 1892
- Zmarli w 1969