Dziennik Łódzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska Dziennik Łódzki
Dziennik Lodzki nr1.gif
Dziennik Łódzki, 6 stycznia 1884
Częstotliwość dziennik
Kraj  Polska
Adres ul. ks. I Skorupki 17/19,
Łódź
Wydawca Polskapresse Oddział Prasa Łódzka
Rodzaj czasopisma informacyjno-polityczne
Pierwsze wydanie 6 stycznia 1884[1]
Redaktor naczelny Robert Sakowski
Średni nakład 57 089[2] egz.
Format A3
Liczba stron od 28 do 56
ISSN 1898-3111
Strona internetowa czasopisma

Dziennik Łódzki – największa gazeta województwa łódzkiego i jedna z najstarszych w Polsce. Ukazuje się od 1884 roku sześć razy w tygodniu. W 2000 roku została połączona z dziennikiem „Wiadomości Dnia”. Dziennik Łódzki wydawany jest przez Polska Press Oddział w Łodzi.

Z Dziennikiem Łódzkim powiązanych jest 12 redakcji lokalnych – w Bełchatowie, Kutnie, Łęczycy, Łowiczu, Piotrkowie Trybunalskim, Radomsku, Sieradzu, Skierniewicach, Rawie Mazowieckiej, Tomaszowie Mazowieckim, Wieluniu i Zduńskiej Woli. Dziennik Łódzki jest gazetą o charakterze publicystyczno-informacyjnym. Preferuje przekazywanie praktycznych informacji. Razem z gazetą ukazuje się wiele dodatków tematycznych. W każdy piątek ukazuje się wydanie magazynowe Dziennika z całotygodniowym dodatkiem telewizyjnym „Telemagazyn” oraz tygodnikami lokalnymi (z wyjątkiem tygodnika „Nad Wartą”).

Powiązane tygodniki[edytuj]

  • Kocham Łódź
  • 7 Dni Tomaszów Opoczno
  • 7 Dni Piotrków
  • 7 Dni Bełchatów
  • Co Nowego
  • ITS
  • ITS Wiadomości Rawskie (mutacja ITS)
  • Nad Wartą (ukazuje się w środy)
  • Nad Wartą Weekend
  • Nasz Tygodnik Zduńska Wola, Łask
  • Nasz Tygodnik Wieluń, Wieruszów, Pajęczno
  • Nasz Tygodnik Kutno, Łęczyca

Dodatki do dziennika[edytuj]

  • Sport – poniedziałek
  • Praca Gratka – poniedziałek
  • Dom Gratka – wtorek
  • Junior Media
  • Gratka – środa
  • Moto Gratka – środa
  • 50+ – środa
  • Kocham Gotowanie – okazjonalnie
  • Kocham Czytać – okazjonalnie
  • Historia – czwartek
  • Telemagazyn (dodatek z programem telewizyjnym) – piątek
  • Forum Łódź – piątek
  • The Times – sobota

DŁ 1884–1892[edytuj]

6 stycznia 1884 ukazał się pierwszy numer „Dziennika Łódzkiego”. Największym entuzjastą, faktycznym redaktorem prowadzącym pismo, był publicysta i były współpracownik „Gazety Łódzkiej” (dodatku do „Lodzer Zeitung”) Henryk Elzenberg.

Oficjalnie jako wydawca figurował początkowo Zdzisław Kułakowski (od 6 stycznia 1884 do 13 lutego 1885), a następnie inżynier Stefan Kossuth (od 25 lutego 1885 do 31 grudnia 1892)[3], zaś nominalnie redaktorami odpowiedzialnymi byli: Zdzisław Kułakowski (od 6 stycznia 1884 do 26 sierpnia 1886)[4], Antoni Chomętowski (od 27 sierpnia 1886 do 20 sierpnia 1889)[4] i Bolesław Knichowiecki (od 21 sierpnia 1889 do 31 grudnia 1892)[5]. Jednak to właśnie Elzenbergowi „Dziennik Łódzki” zawdzięcza rozwój i funkcjonowanie. To między innymi dzięki jego staraniom, gazeta otrzymała potężne wsparcie finansowe ze strony Edwarda Herbsta – dyrektora naczelnego zakładów Karola Scheiblera.

Wsparcie Herbsta pozwoliło na płynne funkcjonowanie pisma przez okres co najmniej dwóch pierwszych lat. Dzięki wsparciu fabrykanta, DŁ miał swoją własną drukarnię. Dziennikarze otrzymywali wynagrodzenia na czas, a ich pensje były porównywalne do wynagrodzeń najlepszych ówczesnych dzienników Królestwa Polskiego. Z DŁ współpracowali między innymi Jan Wisłocki, Maria Szeliga, Eliza Orzeszkowa.

Dziennik, który ukazywał się w latach 1884–1892, wychodził w formacie tabloidu. Objętość wynosiła zwykle cztery kolumny, do których czasem dołączano tzw. dodatki, w postaci dłuższych fragmentów powieści lub ogłoszenia. Pierwsza strona, to zwykle obszerny tekst na cała stronę, o tematyce gospodarczej, uzupełniany notowaniami z giełd. Druga strona zajmowały teksty z dziedziny „Przemysł i Handel”. Dalej umieszczano „Kronikę Łódzką”, „Kronikę krajową i zagraniczną” oraz „Telegramy”, które miały pełnić rolę substytutu tekstów politycznych w gazecie. Uzupełnieniem trzeciej strony była statystyka ruchu ludności, w której zamieszczano nawet co ważniejszych gości hotelowych, przebywających wówczas w Łodzi. Ostatnią stronę zapełniały ogłoszenia.

DŁ 1919[edytuj]

Tytuł „Dziennik Łódzki” pojawił się następnie w 1919 roku, jednak nie cieszył się powodzeniem i przestał się ukazywać.

DŁ 1931–1932[edytuj]

W 1931 roku, pojawił się niejako kontynuator Dziennika Łódzkiego z XIX wieku oraz Dziennika (z 1919 roku). 19 września, ukazał się pierwszy numer „Dziennika Łódzkiego – Niezależnego pisma porannego”, ale już 22 czerwca 1932 zmieniono nazwę na „Ilustrowany Dziennik Łódzki”. Redaktorem odpowiedzialnym był Józef Przybylski. Gazeta miała osiem stron w formacie A3.

DŁ 1945[edytuj]

Cykl wydawniczy gazety przerwała II wojna światowa. Jednak już 1 lutego 1945 roku ukazał się pierwszy powojenny numer DŁ. Liczący 4 strony przetrwał raptem 10 numerów. Nie do końca wiadomo jaka była przyczyna wstrzymania wydawnictwa, ale po paru miesiącach 6 lipca 1945 roku, wznowiono publikację.

Od 1 lipca 1975 roku do 30 grudnia 1980 roku gazeta ukazywała się pod nazwą „Dziennik Popularny”[6].

W okresie PRL gazeta należała do koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch i była jednym z trzech dzienników wydawanych w województwie łódzkim (obok „Expressu Ilustrowanego” i „Głosu Robotniczego”).

Lata 90 XX w.[edytuj]

W ramach likwidacji RSW Dziennik Łódzki przypadł spółce utworzonej przez środowiska związane z ZChN oraz koncernem Hersanta. Następnie tytuł od Hersanta odkupił w 1994 koncern Polskapresse, należący do Verlagsgruppe Passau, który połączył w 2000 roku redakcję Dziennika Łódzkiego z redakcją „Wiadomości Dnia” tworząc największą regionalną gazetę w województwie łódzkim. Do tego samego koncernu należy też inny łódzki dziennik „Express Ilustrowany”.

Początek XXI wieku[edytuj]

W 2007 roku gazeta zmieniła nazwę na „Polska Dziennik Łódzki”.

W największych miastach regionu Dziennik Łódzki ma 11 redakcji terenowych. Redakcje znajdują się w następujących miastach: Bełchatów, Kutno, Łęczyca, Łowicz, Piotrków Trybunalski, Radomsko, Sieradz, Skierniewice, Tomaszów Mazowiecki, Wieluń, Zduńska Wola.

Archiwalne numery[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Łódzki : pismo przemysłowe, handlowe i literackie. 1884-01-06 R. 1 nr 1. Biblioteka Cyfrowa Regionalia Ziemi Łódzkiej przy WiMBPwŁ. [dostęp 2011-12-14].
  2. mediabuy.pl Dziennik Łódzki
  3. [bez autora]. Od Redakcyi. „Dziennik Łódzki”. Rok II (nr 35), s. 1, 1885-02-25. Zdzisław Kułakowski (red.). Łódź: Stefan Kossuth. ISSN 1898-3111. [dostęp 2016-03-12]. 
  4. a b [bez autora]. Od wydawcy. „Dziennik Łódzki”. Rok III (nr 190), s. 1, 1886-08-27. Antoni Chomętowski (red.). Łódź: Stefan Kossuth. ISSN 1898-3111. [dostęp 2016-03-12]. 
  5. [bez autora]. Od redakcyi. „Dziennik Łódzki”. Rok VI (nr 186), s. 1, 1889-08-21. Bolesław Knichowiecki (red.). Łódź: Stefan Kossuth. ISSN 1898-3111. [dostęp 2016-03-12]. 
  6. Dziennik Łódzki; vide „Uwagi”; bc.wbp.lodz.pl

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]