Stefan Grabowski (1899–1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Grabowski
podporucznik artylerii podporucznik artylerii
Data i miejsce urodzenia 10 sierpnia 1899
Dolsk, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 4-7 kwietnia 1940
Katyń, ZSRR
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Wielkopolska
Wojsko Polskie (II RP)
Główne wojny i bitwy Powstanie wielkopolskie
Kampania wrześniowa
Późniejsza praca sędzia
Odznaczenia
Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939

Stefan Grabowski (ur. 10 sierpnia 1899 w Dolsku, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski prawnik, żołnierz, powstaniec wielkopolski, sędzia, współzałożyciel korporacji studenckiej Lechia i podporucznik artylerii rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 sierpnia 1899 roku w Dolsku w rodzinie Juliusza i Otylii z domu Fonrobert. Wyjechał na naukę do Poznania i ukończył Gimnazjum im. Marii Magdaleny. Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim. W czasie studiów uczestniczył w akcjach plebiscytowych na Warmii i Mazurach. W 1922 zdobył tytuł magistra prawa. Pracował jako referent, a później jako sekretarz w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej (1919–1922). Zdał egzamin sędziowski i został sędzią Sądu Powiatowego w Poznaniu. Później był też sędzią Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. W latach 1935–1937 pełnił funkcję prezesa Koła Filistrów Lechii. Od 1938 prezes Sądu Okręgowego w Chojnicach. Po klęsce kampanii wrześniowej został aresztowany przez Rosjan i więziony w obozach jenieckich w Wołogdzie i Kozielsku.

Między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[1]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

14 lipca 1930 roku ożenił się z Józefą Budziszewską, z którą miał syna Andrzeja (1931–2015)[2][3]. Jego wnukiem jest dr Maciej Grabowski[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  2. Rodzina Grabowskich - spis ludności - Akta Miasta Poznania [dostęp z dnia: 2015-07-04]
  3. Nekrolog Andrzeja Grabowskiego [dostęp z dnia: 2016-09-21]
  4. Maciej Hipolit Grabowski - Sejm-Wielki.pl [dostęp z dnia: 2015-07-04]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]