Stefan Widomski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan Widomski
Data i miejsce urodzenia 1943
Warszawa
Rodzaj działalności biznesowa
Wiceprezes
Przynależność Nokia
Okres urzędowania od 1972
do 2006
Konsul honorowy RP w Finlandii
Okres urzędowania od 1993
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP Krzyż Wielki Orderu Lwa Finlandii

Stefan Widomski (ur. 1943 w Warszawie) – polski przedsiębiorca, tłumacz, negocjator i dyplomata. Tłumacz prezydenta Finlandii Urho Kekkonena. Wiceprezes (Senior Vice President) koncernu telekomunikacyjnego Nokia. Od 1993 konsul honorowy RP w Espoo. Najbogatszy Polak w Finlandii[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i emigracja[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec pracował na poczcie, a jego matka była krawcową. Dorastał na Woli, czyli w robotniczej dzielnicy Warszawy[1]. Ukończył Technikum Telekomunikacyjne. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim[1]. W 1966 wyjechał do Finlandii. Początkowo trudnił się naprawami telewizorów, później pracował w księgarni[1][2]. Po półtora roku opanował język fiński na tyle dobrze, że zdał na uniwersytet, studiował ekonomię i historię polityczną[1].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1972 podjął pracę handlowca w koncernie Nokia[3]. Zajmował się handlem zagranicznym głównie z państwami bloku wschodniego i ZSRR[1]. Był też tłumaczem przysięgłym oraz tłumaczem prezydenta Finlandii Urho Kaleva Kekkonena w latach 70[1]. Wieloletni prezes zarządu Fińsko-Rosyjskiej Izby Handlowej, następnie także jej honorowy członek. Wieloletni prezes okręgu Południowej Finlandii Towarzystwa Finlandia-Rosja. Od stycznia 2006 do grudnia 2008 doradca ds. Rosji w SITRA, Narodowym Funduszu Niepodległości Finlandii. Pełni funkcję honorowego konsula polskiego[1].

Od lipca 2006 jest na emeryturze.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W roku 2006 w Finlandii opublikowano jego biografię w wydaniu książkowym pod tytułem „Stefan Widomski i rozmowy telefoniczne z Moskwą” (fiń. Stefan Widomski ja puhelut Moskovaan). Telewizja Finlandii wyprodukowała dwa programy o jego drodze życiowej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dwukrotnie żonaty, ma troje dzieci. Mieszka na stałe w Helsinkach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Piotr Gołuchowski, Marcin Kowalski: Nokiaman. Tylko głupi umiera bogaty (pol.). gazeta.pl, 2012-04-10. [dostęp 2012-04-22].
  2. Grzegorz Sadowski: Siła Woli (pol.). wprost.pl, 2004. [dostęp 2012-04-22].
  3. Współtwórcą sukcesu Nokii był Polak. „Dzięki mnie zarabiała miliardy” (pol.). gazeta.pl, 2012-04-20. [dostęp 2012-04-22].
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 lipca 2015 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2015 r. poz. 874).