Stojan Jordanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stojan Jordanow
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1944
Sofia, Bułgaria
Pozycja bramkarz
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1961-1962
1962-1963
1963-1964
1964-1965
1965-1966
1966-1967
1967-1968
1968-1969
1969-1970
1970-1971
1971-1972
1972-1973
1973-1974
1974-1975
1975-1976
1976-1977
1977-1978
1978-1979 (j)
1978-1979 (w)
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
CSKA Sofia
FK Sliwen
FK Sliwen
Czerno More Warna
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
?-?  Bułgaria 25 (0)

Stojan Iwanow Jordanow (ur. 29 stycznia 1944 roku w Sofii), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji bramkarza, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Akademika Sofia. Jednak już w wieku siedemnastu lat przeszedł do CSKA Sofia, w którego seniorskiej drużynie grał przez niemal całą swoją piłkarską karierę: od 1961 do 1977. Z zespołem, który w tamtym okresie prowadzili Krum Milew (1961-1964), Stojan Ormandżiew (1965-1969) oraz Manoł Manołow (1969-1975), zdobył osiem tytułów mistrza Bułgarii, pięć raz wygrywał rozgrywki o Puchar Armii Sowieckiej i raz - w sezonie 1966-1967 - awansował do półfinału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Łącznie w barwach CSKA wystąpił w 241 meczach. Po odejściu z tego klubu grał jeszcze w FK Sliwen i Czerno More Warna, gdzie w wieku trzydziestu trzech pięciu zakończył piłkarską karierę.

Należy do jednego z lepszych pokoleń w historii bułgarskiej piłki nożnej (jest rówieśnikiem m.in. Dimityra Penewa, Christo Bonewa, Georgi Asparuchowa, Dobromira Żeczewa i Petyra Żekowa); podobnie jak wielu innych jego kolegów na przełomie lat 60. i 70. odnosił sukcesy nie tylko w barwach klubowych, ale również zanotował wiele udanych występów z reprezentacją. W 1968 roku wywalczył srebro na Igrzyskach Olimpijskich: był pierwszym bramkarzem drużyny prowadzonej przez Georgiego Berkowa. Ponadto brał udział w Mundialu 1970, na którym Bułgarzy odpadli już po fazie grupowej. Zagrał tylko w ostatnim spotkaniu z Meksykiem (1:1), po tym, jak Simeon Simeonow w dwu pierwszych meczach przepuścił osiem goli.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Pięciokrotnie był zatrudniony w CSKA Sofia jako asystent pierwszego trenera lub trener bramkarzy: w latach 1980-1983, 1990-1994, 2000-2003, 2005 i od 2007. W międzyczasie samodzielnie prowadził FK Montana i reprezentację Bułgarii U-21.