Stojan Jordanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stojan Jordanow
Стоян Йорданов
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1944
Sofia, Bułgaria
Pozycja bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1961–1962 CSKA Sofia ? (?)
1962–1963 CSKA Sofia ? (?)
1963–1964 CSKA Sofia ? (?)
1964–1965 CSKA Sofia ? (?)
1965–1966 CSKA Sofia ? (?)
1966–1967 CSKA Sofia ? (?)
1967–1968 CSKA Sofia ? (?)
1968–1969 CSKA Sofia ? (?)
1969–1970 CSKA Sofia ? (?)
1970–1971 CSKA Sofia ? (?)
1971–1972 CSKA Sofia ? (?)
1972–1973 CSKA Sofia ? (?)
1973–1974 CSKA Sofia ? (?)
1974–1975 CSKA Sofia ? (?)
1975–1976 CSKA Sofia ? (?)
1976–1977 CSKA Sofia ? (?)
1977–1978 FK Sliwen ? (?)
1978–1979 (j) FK Sliwen ? (?)
1978–1979 (w) Czerno More Warna ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
?-?  Bułgaria 25 (0)

Stojan Iwanow Jordanow (ur. 29 stycznia 1944 roku w Sofii), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji bramkarza, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Akademika Sofia. Jednak już w wieku siedemnastu lat przeszedł do CSKA Sofia, w którego seniorskiej drużynie grał przez niemal całą swoją piłkarską karierę: od 1961 do 1977. Z zespołem, który w tamtym okresie prowadzili Krum Milew (1961-1964), Stojan Ormandżiew (1965-1969) oraz Manoł Manołow (1969-1975), zdobył osiem tytułów mistrza Bułgarii, pięć raz wygrywał rozgrywki o Puchar Armii Sowieckiej i raz - w sezonie 1966-1967 - awansował do półfinału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Łącznie w barwach CSKA wystąpił w 241 meczach. Po odejściu z tego klubu grał jeszcze w FK Sliwen i Czerno More Warna, gdzie w wieku trzydziestu trzech pięciu zakończył piłkarską karierę.

Należy do jednego z lepszych pokoleń w historii bułgarskiej piłki nożnej (jest rówieśnikiem m.in. Dimityra Penewa, Christo Bonewa, Georgi Asparuchowa, Dobromira Żeczewa i Petyra Żekowa); podobnie jak wielu innych jego kolegów na przełomie lat 60. i 70. odnosił sukcesy nie tylko w barwach klubowych, ale również zanotował wiele udanych występów z reprezentacją. W 1968 roku wywalczył srebro na Igrzyskach Olimpijskich: był pierwszym bramkarzem drużyny prowadzonej przez Georgiego Berkowa. Ponadto brał udział w Mundialu 1970, na którym Bułgarzy odpadli już po fazie grupowej. Zagrał tylko w ostatnim spotkaniu z Meksykiem (1:1), po tym, jak Simeon Simeonow w dwu pierwszych meczach przepuścił osiem goli.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Pięciokrotnie był zatrudniony w CSKA Sofia jako asystent pierwszego trenera lub trener bramkarzy: w latach 1980-1983, 1990-1994, 2000-2003, 2005 i od 2007. W międzyczasie samodzielnie prowadził FK Montana i reprezentację Bułgarii U-21.