Asparuch Nikodimow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Asparuch Nikodimow
Аспарух Никодимов
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Asparuch Donew Nikodimow
Data i miejsce urodzenia 21 kwietnia 1945
Sofia, Bułgaria
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1964–1975 CSKA Sofia 296 (58)
1975–1978 OFK Sliwen 2000
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1966–1974 Bułgaria 25 (6)
Kariera trenerska
Lata Klub
1979–1982 CSKA Sofia
- Dunaw Ruse
1989–1990 Étoile Sportive du Sahel
1991–1992 CSKA Sofia
2000 Omonia Nikozja
2001 CSKA Sofia
2003–2004 Beroe Stara Zagora

Asparuch Donew Nikodimow (bułg. Аспарух Донев Никодимов; ur. 21 kwietnia 1945 roku w Sofii) – bułgarski piłkarz, grający na pozycji obrońcy, i trener piłkarski. Jest wychowankiem Septemwri Sofia, z którego w 1964 roku przeniósł się do CSKA Sofia. W barwach CSKA do 1975 roku rozegrał 296 meczów i strzelił 58 goli. W ciągu jedenastu lat spędzonych w klubie ze stolicy Bułgarii zdobył sześć tytułów mistrza kraju (1966, 1969, 1971, 1972, 1973 i 1975), pięć Pucharów Armii Sowieckiej (1965, 1969, 1972, 1973 i 1974), a w sezonie 1966-1967 dotarł do półfinału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych. Karierę kończył w PFK Sliwen. Z reprezentacją Bułgarii brał udział w dwu mundialach - w 1970 i 1974.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Trzykrotnie był trenerem CSKA Sofia. Pierwsza kadencja - w latach 1979-1983 - okraszona była trzema mistrzostwami kraju (1980, 1981 i 1982) oraz, w sezonie 1981-1982, awansem do półfinału Pucharu Europejskich Mistrzów Krajowych, czyli powtórzeniem wyniku z czasu, kiedy Nikodimow był piłkarzem. Do CSKA powrócił w 1991 roku, kiedy przejął pałeczkę od Dimityra Penewa, który został wybrany na stanowisko selekcjonera reprezentacji. W ciągu dwu sezonów Nikodimow powiększył kolekcję trofeów o mistrzostwo (1992) i Puchar Bułgarii (1993). Po raz trzeci pełnił obowiązki szkoleniowca CSKA od czerwca do grudnia 2001 roku.

Ponadto prowadził Dunaw Ruse, Metałurg Pernik, Wełbażd Kjustendił, cypryjską Omonię Nikozja oraz - od stycznia 2003 do września 2004 - Beroe Starą Zagorę, z którą w sezonie 2003-2004 wywalczył awans do ekstraklasy.