Strażnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Strażnicki.svg

Strażnickipolski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis herbu z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu błękitnym ostrzew złota z trzema takimiż gałązkami, na każdej liść i pomarańcza.

Klejnot: na hełmie bez korony skrzydło błękitne.

Labry błękitne, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany Witowi ze Strażnicy 11 czerwca 1531.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ herb Strażnicki był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Strażnicki.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.