THAICOM-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
THAICOM-4
Inne nazwy IPSTAR-1, Measat 5 (w Malezji)
Zaangażowani Tajlandia THAICOM, Shin Satellite, IPSTAR, ministerstwo informatyzacji i łączności, Malezja Maesat
Model satelity LS-1300SX
Rakieta nośna Ariane 5GS
Miejsce startu Gujańskie Centrum Kosmiczne, Gujana Francuska
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 11 sierpnia 2005
Wymiary
Masa całkowita (startowa) 6486[1] lub 6505[2]; (pusty na początku / na końcu misji) 3400 kg

THAICOM-4 (również: IPSTAR-1) – tajlandzki geostacjonarny satelita telekomunikacyjny, pracujący na pozycji orbitalnej 119,5°E[2]. W momencie wyniesienia był najcięższym komercyjnym geostacjonarnym satelitą telekomunikacyjnym i pierwszym satelitą obsługującym dwukierunkowe połączenia internetowe o dużej przepustowości. Statek świadczy usługi satelitarnego dwukierunkowego dostępu do internetu, rozprowadzane przez tajlandzką spółkę IPSTAR, spółkę-córkę THAICOM. Planowany czas pracy satelity wynosi 12 lat[1].

W maju 2011 Thaicom ogłosił zawarcie umowy z operatorem Measat na wynajem przepustowości satelity THAICOM-4. Po nieujawnionej cenie Measat na 10 lat wynajął 7 wiązek punktowych o łącznej przepustowości 3,3 Gbps (ok. 7% całkowitej przepustowości satelity, tj. 45 Gbps[a]). Measat sprzedaje je na rynku malezyjskim pod nazwą Measat 5.

Statek pozostaje własnością rządową - przekazany ministerstwu informatyzacji i łączności 21 października 2005[3].

Budowa i działanie[edytuj | edytuj kod]

Satelita został zbudowany przez Space Systems/Loral w oparciu o platformę LS-1300. Wartość satelity szacowana była na 400 mln. dolarów amerykańskich[4]. Zasilany z dwóch paneli ogniw słonecznych, generujących do 14 kW energii elektrycznej[1] (przy końcu misji).

W paśmie Ku świadczy usługi za pomocą 92 dwukierunkowych wiązek punktowych (w tym 8 wzmocnionych), 3 dwukierunkowych wiązek formowalnych (Chiny, Mongolia; Indonezja, Malezja i Papua-Nowa Gwinea; Australia) i 7 wiązek dystrybuujących (jednokierunkowych)[2]. Posiada też 10 transponderów pasma Ka.

Start[edytuj | edytuj kod]

Start satelity planowany był początkowo na 11 lipca. Jednak z powodu usterki w infrastrukturze naziemnej wykrytej na początku lipca, start został opóźniony[5].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Odpowiednik ponad 1000 transponderów z pasmem 36 MHz.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Loral built Thaicom-4 (IPSTAR) satellite successully launched (ang.). Loral, 2005-08-11. [dostęp 2014-01-08].
  2. a b c Thaicom 4 (ang.). Thaicom. [dostęp 2014-01-08].
  3. Thaicom satellite project (ang.). Thaicom. s. 3. [dostęp 2014-01-08].
  4. Narunart Prapanya: 'Largest' communication satellite launched (ang.). CNN, 2005-08-11. [dostęp 2014-01-08].
  5. SPX: Launch Of THAICOM 4 (iPSTAR) Delayed By Several Days (ang.). Space Daily, 2005-07-07. [dostęp 2014-01-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • LyngSat - spis kanałów TV dostępnych poprzez THAICOM-4 (ang.)