Przejdź do zawartości

TZN Xenna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
TZN Xenna
Kamash and the Eckers
Rok założenia

1981

Pochodzenie

 Polska, Warszawa

Gatunek

punk rock, hardcore punk

Aktywność

19811987, od 2011

Wydawnictwo

Tonpress, Migrena Records, Pop Noise, Fonografika

Powiązania

Tilt, Deuter, Miguel and the Living Dead, Armia

Skład
Krzysztof „Zygzak” Chojnacki
Dariusz „Dynia” Dynowski
Wojciech „Tele Kesur” Rusak
Tomasz „Klaus” Wrzesniowski
Byli członkowie
Marek „Markus” Kucharski
Piotr „Czombe” Dubiel
Tomasz „Gogo Szulc” Kożuchowski
Jacek „Sydney” Zientała
Andrzej „Falkonetti” Kuszpyt
Robert „Mionek” Micorek
Tomasz „Klaus” Wrzesniowski
Krzysztof „Banan” Banasik

TZN Xennapolski zespół punkrockowy, powstały w 1981 roku w Warszawie. Jedna z wcześniejszych formacji punkowych w Polsce, w okresie PRL udało jej się wydać tylko singielDzieci z brudnej ulicy” (1985) i dwa utwory na kompilacji Jak punk to punk (1986). W 1987 roku grupa zakończyła działalność, a w 1995 jej archiwalne utwory wydane zostały na albumie Ciemny pokój. W 2011 roku zespół reaktywował się, wznowił działalność koncertową i rozpoczął wydawniczą. Jedynym stałym członkiem TZN Xenna jest wokalista Krzysztof „Zygzak” Chojnacki, który założył ją z gitarzystą Markiem „Markusem” Kucharskim, perkusistą Tomaszem „Gogo Szulcem” Kożuchowskim i basistą Piotrem „Czombe” Dubielem.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

1981–1983

[edytuj | edytuj kod]

Powstał w sierpniu 1981 roku w Warszawie z inicjatywy wokalisty Krzysztofa „Zygzaka” Chojnackiego, gitarzysty Marka „Markusa” Kucharskiego, perkusisty Tomasza „Gogo Szulca” Kożuchowskiego i basisty Piotra „Czombego” Dubiela, którego wkrótce zastąpił Jacek „Sydney” Zientała (Dubiel został gitarzystą Deutera)[1]. Początkowo zespół używał nazwy Kamash And The Ekers[2]. Próby odbywały się w Domu Kultury „Skarpa”, w którym 9 września 1981 muzycy zagrali swój pierwszy koncert[3]. W listopadzie TZN Xenna wzięła udział w II Festiwalu Nowej Fali w Toruniu[4], nie odnosząc tam jednak większego sukcesu. Jesienią 1982 zespół zagrał trasę „Rock Galicja” wraz z Dezerterem i Deuterem w południowej części Polski występując m.in. w Rzeszowie i Krośnie[5]. W sierpniu wygrał eliminacje na festiwalu „Open Rock” w krakowskiej „Rotundzie” występując m.in. u boku grup: Turbo i Stalowy Bagaż[2], który umożliwił mu występ na festiwalu w Jarocinie. Muzycy jednak zrezygnowali z tej możliwości określając to miejsce mianem „festiwalu milicyjnego” (nigdy tam nie wystąpili)[3]. W tym czasie grupa pojawiła się w reportażu Telewizji Polskiej dotyczącym subkultur („Sposób na życie” Ewy Skurczyńskiej)[3], a także w programie o polskich punkach zrealizowanym przez zachodnioniemiecką stację ARD. Jesienią miejsce „Markusa”, który został wcielony do LWP zajął Andrzej „Falkonetti” Kuszpyt, z którym TZN Xenna zagrała koncert w Sali Kongresowej. W 1983 „Zygzak” został usunięty z zespołu, a obowiązki wokalisty przejął „Falkonetti”. Niewiele później muzycy przerwali działalność. „Gogo Szulc” odszedł do zespołu Tilt[1], natomiast „Sydney” w drugiej połowie lat 80. nawiązał krótką współpracę z Robertem Gawlińskim (wówczas ex–Madame) w jego zespole The Didet Bidet[6] (zmarł w 1996[1] – Gawliński dedykował mu później swój utwór „Sid i Nancy"[6]).

1984–1987

[edytuj | edytuj kod]

W 1984 roku TZN Xenna została reaktywowana przez: „Zygzaka”, „Markusa”, „Falkonettiego” (gitara basowa) i nowego perkusistę Dariusza „Dynię” Dynowskiego. W tym składzie zespół wystąpił w październiku w warszawskim klubie „Stodoła” grając obok Siekiery i amerykańskiej grupy Youth Brigade. W następnym roku muzycy wystąpili m.in. na festiwalu „Róbrege”, oraz nagrali w tonpressowskim studiu cztery utwory: „Dzieci z brudnej ulicy”, Ciemny pokój”, „Gazety mówią” i „Nasz świat”. Dwa pierwsze zostały wydane na singlu „Dzieci z brudnej ulicy”, natomiast dwa kolejne pojawiły się nieco później na składance Jak punk to punk. W 1986 do zespołu dołączył Robert „Mionek” Micorek – drugi gitarzysta. W pięcioosobowym składzie TZN Xenna grała koncerty do połowy 1987 roku, kiedy to muzycy postanowili zakończyć działalność. „Zygzak” później kontynuował granie w zespołach Lumpers i The Klaszcz[1]. Wystąpił gościnnie na płytach: Zdrada (1996) zespołu Farben Lehre (śpiewając w utworze „Gazety mówią”), oraz na koncertowym albumie Armii Koncert na XX-lecie (wykonując utwór „To moja zemsta”)[7]. Dynowski w latach 20002003 był perkusistą grupy Deuter.

Od 2011

[edytuj | edytuj kod]

2 lipca 2011 roku TZN Xenna w składzie z Zygzakiem i Dynią oraz nowymi członkami: gitarzystą Wojciechem „Tele Kesurem” Rusakiem i basistą Tomaszem „Klausem” Wrzesnowskim zagrał ponad godzinny koncert w ramach II edycji festiwalu Rock na Bagnie w Strękowej Górze[8]. Rok 2011 zakończył się wydaniem drugiej po „Dzieciach z brudnej ulicy”, 7"EP pod nazwą „Tzn Xenna 1981–2011”. W kwietniu 2012 roku zespół wszedł do studia i zarejestrował materiał na trzecią płytę krótkogrającą pt. „Ścierwo”,[9].

W 2012 roku zespół po raz pierwszy wystąpił na festiwalu w Jarocinie. 1 września tego roku w Berlinie zagrał swój pierwszy, zagraniczny koncert, a 18 listopada 2012 ukazał się jego pierwszy album studyjny, Dziewczyny w pogo[10].

W lutym 2016 roku do TZN Xenna dołączył na krótko znany z Armii i Kultu waltornista Krzysztof „Banan” Banasik, którego występy ogłaszane bywały czasami jako gościnne, w tym samym roku grupa miała rozpocząć prace nad trzecim albumem studyjnym, który ostatecznie nigdy się nie ukazał[11][12].

Muzycy

[edytuj | edytuj kod]

Aktualny skład

[edytuj | edytuj kod]
  • Krzysztof „Zygzak” Chojnacki – wokal (1981–1983; 1984–1987; od 2011)
  • Dariusz „Dynia” Dynowski – perkusja (1984–1987; od 2011)
  • Wojciech „Tele Kesur” Rusak – gitara (od 2011)
  • Krzysztof „Panek” Pankiewicz – gitara basowa (od 2013)

Byli muzycy

[edytuj | edytuj kod]
  • Marek „Markus” Kucharski – gitara (1981–1982; 1984–1987)
  • Piotr „Czombe” Dubiel – gitara basowa (1981)
  • Tomasz „Gogo Szulc” Kożuchowski – perkusja (1981–1983)
  • Jacek „Sydney” Zientała – gitara basowa (1981–1983)
  • Andrzej „Falkonetti” Kuszpyt – gitara (1982–1983), gitara basowa (1984–1987)
  • Robert „Mionek” Micorek – gitara (1986–1987)
  • Tomasz „Klaus” Wrzesniowski – gitara basowa (2011–2013)
  • Krzysztof „Banan” Banasikwaltornia (2016–2017)

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]

Albumy

[edytuj | edytuj kod]

Single

[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje różnych wykonawców

[edytuj | edytuj kod]

Bootlegi

[edytuj | edytuj kod]
  • Open Rock Kraków „Rotunda” '82 (1982) – split z zespołem WC
  • Live 1987 (1987) – zapis VHS jednego z ostatnich koncertów w maju 1987

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Leszek Gnoiński, Encyklopedia polskiego rocka, Jan Skaradziński, Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 436-437, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
  2. 1 2 "TZN Xenna – Dzieci z brudnej ulicy” Jakub Wojewódzki; Magazyn Muzyczny; marzec 1988; str. 12
  3. 1 2 3 „Rozmowa z Krzysztofem „Zygzakiem” Chojnackim"; Janina Blikowska, Robert Rybarczyk; Gazeta Stołeczna (dodatek do Gazety Wyborczej); nr 114 z 17.05.1996
  4. A. Dąbrowska-Lyons, Polski Punk 1978–1984, 2021, str. 93.
  5. Tomasz Paulukiewicz, „Punkowcy i okularnicy” (w) Polityczny Protest? Artystyczna Kontestacja. Pokolenie’80. IPN Rzeszów 2012. ISBN 978-83–7629-359-2, str.114
  6. 1 2 Robert Gawliński – Biografia. robertgawlinski.pl. [dostęp 2010-06-14]. (pol.).
  7. Armia – Koncert na XX-lecie; Metal Mind Productions (2006)
  8. Adam Matys: Hardcore dla deszczowców. Rock na prawdziwym bagnie. 2011-07-03. [dostęp 2011-07-08].
  9. TZN XENNA „Ścierwo” – ZIMA FIRMA FONOGRAFICZNO-HANDLOWA [online], sklep.zima.slask.pl [dostęp 2020-02-12].
  10. TZN Xenna – Dziewczyny W Pogo [online], Discogs [dostęp 2020-02-12] (ang.).
  11. Skorpionalia: TZN Xenna i Goście [online], warszawa.naszemiasto.pl [dostęp 2016-10-20] (pol.).
  12. TZN Xenna – koncert [online], ekoszalin.pl [dostęp 2017-01-04] (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]