Tadeusz Ładogórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Ładogórski
Tadeusz Ladenberger
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1905
Lwów
Data i miejsce śmierci 11 maja 1995
Wrocław
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy doktor
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej

Tadeusz Ładogórski (wcześniej Tadeusz Ladenberger, ur. 16 grudnia 1905 we Lwowie, zm. 11 maja 1995 we Wrocławiu) – profesor historii, demograf.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Ojciec – Jan Ladenberger – był inżynierem leśnikiem w Dyrekcji Lasów Państwowych we Lwowie. Był również profesorem na Politechnice Lwowskiej, członkiem Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego[1]. Matka – Antonina z d. Simon – wychowywała dzieci. Miał brata Zygmunta. Był żonaty i miał dwóch synów.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

W 1924 zdał maturę w Gimnazjum im. Stefana Batorego we Lwowie. Następnie studiował historię na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie pod okiem prof. Franciszka Bujaka. Stopień doktora uzyskał w 1929.

Praca zawodowa i naukowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo pracował w gimnazjum w Krośnie, zaś od 1 1933 w II gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Tarnopolu, gdzie nauczał historii, geografii i propedeutyki filozofii do wybuchu II wojny światowej[2]. W czasie wojny ukrywał się w powiecie skałackim, gdzie prowadził m.in. tajne nauczanie. Od kwietnia 1944 do lutego 1946 służył w Wojsku Polskim jako oficer polityczno-wychowawczy. Od 1946 uczył w Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Brzegu. W 1948 zaczął pracę w Instytucie Śląskim we Wrocławiu, a rok później również jako adiunkt na Uniwersytecie Wrocławskim. 1954 został docentem, a 1962 profesorem nadzwyczajnym. Należał do twórców Zespołu, a następnie Sekcji Demografii Historycznej przy Komitecie Nauk Demograficznych PAN. Zajmował się demografią i kartografią. W 1973 przeszedł na emeryturę.

Zmiana nazwiska[edytuj | edytuj kod]

Ładogórski pochodził z rodzin galicyjskich osadników niemieckich z II poł. XVIII w. Poczuwając się do polskości, nie podpisał volkslisty. Wreszcie w grudniu 1949 zmienił nazwisko, używając pseudonimu okupacyjnego swego brata Zygmunta.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Srebrny Krzyż Zasługi
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Medal Komisji Edukacji Narodowej
  • Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[3]

Członkostwo w organizacjach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]