Tadeusz Pawłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Pawłowicz
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1918
Sankt Petersburg
Data śmierci 7 sierpnia 2014
Rodzaj działalności społeczna, historyczna
Prezes
Przynależność Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce
Okres urzędowania od 1978
do 1983
Poprzednik Wacław Jędrzejewicz
Następca Stanisław Jordanowski
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Zasługi RP Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Krzyż Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie

Tadeusz Pawłowicz (ur. 17 lipca 1918, zm. 7 sierpnia 2014) – żołnierz, ekonomista, działacz polonijny i prezes Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce w latach 1978-1983.

Życiorys[1][edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 lipca 1918 roku w Petersburgu. Ukończył studia ekonomiczne w Warszawie i w St. Andrews University w Szkocji.

Uczestniczył jako ochotnik w kampanii wrześniowej, członek konspiracji, od 1940 r. żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na obczyźnie (służył m.in. w 14 pułku ułanów Jazłowieckich).

Odbył kurs konsularno-dyplomatyczny i pracował dla Rządu Polskiego na uchodźstwie. Od 1948 r. w USA, gdzie w latach 1950–1961 pracował w Komitecie Wolnej Europy. W latach 1961–1964 sekretarz generalny Komitetu Stanowienia. Prezes Instytutu Piłsudskiego w latach 1978-1983.

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985)[2], Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi RP, Krzyżem Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie oraz medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939”

Przypisy[edytuj | edytuj kod]