Tadeusz Przybylski (muzykolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Przybylski
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1927
Poznań

Data i miejsce śmierci

23 stycznia 2011
Kraków

Miejsce pochówku

Cmentarz Rakowicki

Dr hab. wykładowca Akademii Muzycznej w Krakowie
Okres sprawowania

1978–2011

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

Salezjanie

Prezbiterat

1955

Tadeusz Przybylski (ur. 20 sierpnia 1927 w Poznaniu, zm. 23 stycznia 2011 w Krakowie) – polski ksiądz salezjanin, muzykolog.

Wysiedlony razem z rodziną okupację spędził w Kieleckiem, gdzie uczęszczał na tajne komplety. Po zakończeniu działań wojennych, w 1945 wstąpił do nowicjatu Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Salezjańskiego w Krakowie. W 1950 r. skończył średnią salezjańską szkołę organistowską. Święcenia kapłańskie uzyskał w 1955.[1] Ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w zakresie wychowania muzycznego (1959) oraz teorii muzyki (1960), a także muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1964). 10 marca 1995 na podstawie rozprawy Z dziejów nauczania muzyki w Krakowie od średniowiecza do czasów współczesnych uzyskał na Wydziale Historycznym UJ habilitację[2] Autor ponad trzystu publikacji.

W latach 1965-1993 pracował jako wykładowca w Katedrze Historii i Teorii Muzyki UJ, od roku 1978 także Akademii Muzycznej w Krakowie[3].

Był członkiem Związku Kompozytorów Polskich, Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komisji Historycznej Oddziału Krakowskiego PAN oraz Towarzystwa Muzycznego w Krakowie. Pochowany został w grobowcu Salezjanów na krakowskich Rakowicach[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]