Teresa Łoś-Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Teresa Łoś-Nowak
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1945
Zawady
Zawód politolog, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy profesor doktor habilitowany
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko profesor zwyczajny,
nauczyciel akademicki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Teresa Łoś-Nowak (ur. 16 stycznia 1945 r. w Zawadach) - polska politolog, specjalizująca się w międzynarodowych stosunkach politycznych i stosunkach międzynarodowych, nauczyciel akademicki związany z wrocławskimi uczelniami.

Życiorys[edytuj]

Urodziła się w 1945 roku w Zawadach, w województwie wielkopolskim. Po ukończeniu szkoły średniej podjęła w 1963 roku studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończyła magisterium w 1968 roku. Następnie podjęła pracę naukowo-dydaktyczną na macierzystej uczeleni. Stopień naukowy doktora nauk politycznych uzyskała w 1975 roku w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Nauk Społecznych i Dziennikarstwa na podstawie rozprawy doktorskiej pt. Stanowisko Polski w Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawach pokoju i bezpieczeństwa w latach 1945-1955, napisanej pod kierunkiem naukowym prof. Czesława Mojsiewicza[1]. Stopień doktora habilitowanego otrzymała w 1989 roku na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego na podstawie monografii pt. Polskie inicjatywy w sprawie broni nuklearnej 1957-1964[2]. Na stanowisko profesora nadzwyczajnego została powołana w 1993, a w 2000 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych w zakresie nauk politycznych[1].

Aktywnie uczestniczyła w krajowych oraz międzynarodowych konferencjach naukowych, wygłaszając odczyty i referaty. Jest również organizatorem konferencji, na które uzyskiwała granty m.in. z Fundacji Volkswagena, NATO, Jeana Moneta, Internationale Center w Tubingen. Przebywała na stypendiach naukowych w Moskwie (1976), Petersburgu (1992), Tybindze (1994), Bedford (1996) i Brukseli (1997). W 1993 roku otrzymała grant naukowy w Centrum Badań nad Pokojem w Kopenhadze (COPRI)[1].

Z jej inicjatywy utworzono na Instytucie Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego Zakład Stosunków Międzynarodowych, którym kieruje do dzisiaj. Z kolei na kierunku studiów politologia powołano specjalizację stosunki międzynarodowe. W 1995 roku zorganizowała i kieruje Podyplomowym Studium Dziennikarstwa i Rzecznictwa Prasowego. Należała do inicjatorów powołania Podyplomowego Studium Komunikowania i Kreowania Wizerunku Publicznego. Sprawuje opiekę naukową nad Kołem Młodych Politologów. W latach 1997-1999 pełniła funkcję wicedyrektora, a następnie dyrektora (do 2005) Instytutu Politologii UWr[3]. W latach 2005-2012 sprawowała funkcję prorektora swojej macierzystej uczelni do spraw studenckich[4]. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2001)[5].

W 2011 została członkiem Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk[6].

Dorobek naukowy[edytuj]

Jej zainteresowania naukowo-badawcze koncentrują się wokół problematyki związanej z polityką zagraniczną i bezpieczeństwem Polski, zagadnieniami rozbrojenia i ładu światowego, teorii stosunków międzynarodowych. Opublikowała ponad 80 pozycji, w tym 4 monografie[1]. Wypromowała około 200 magistrów i sprawowała opiekę naukową nad 9 doktorantami[7]. Do jej ważniejszych publikacji należą[8]:

  • Stanowisko Polski w ONZ w sprawach pokoju i bezpieczeństwa 1945-1955, Wrocław 1975.
  • Problem rozbrojenia w polskiej polityce zagranicznej, Warszawa 1980.
  • Polskie inicjatywy w sprawie broni nuklearnej 1956-1968, Wrocław 1989.
  • Narody Zjednoczone. Między oczekiwaniem a spełnieniem, redakcja naukowa, Wrocław 1998, (współautorka).
  • Encyklopedia Stosunków Międzynarodowych, 2002, (redakcja i współautorstwo).

Życie prywatne[edytuj]

Prof. Teresa Łoś-Nowak jest mężatką, ma dwie córki. Starsza, Karolina jest absolwentką Akademii Muzycznej w Wiedniu, a młodsza Aleksandra politologii na Uniwersytecie Wrocławskim[3].

Przypisy

  1. a b c d Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 6, Nr 12 (57), grudzień 2000, s. 11.
  2. Dane dotyczące rozprawy habilitacyjnej na stronie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 29.03.2012]
  3. a b 'Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 6, Nr 12 (57), grudzień 2000, s. 12.
  4. Władze UWr [on-line] [dostęp: 29.03.2012]
  5. M.P. 2001 nr 38 poz. 620
  6. Skład (pol.). www.knpol.pan.pl. [dostęp 20 października 2015].
  7. Stan na rok akademicki 2011/2012.
  8. Dane z katalogu BN w warszawie [on-line] [dostęp: 30.03.2012]

Bibliografia[edytuj]