Tomasz Chłoń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Chłoń
Chłoń Tomasz.IMG 3830.JPG
Tomasz Chłoń (2010)
Data urodzenia 1961
Ambasador RP na Słowacji
Okres od 2013
Ambasador RP w Estonii
Okres od 2005
do 2010
Następca Grzegorz Marek Poznański
Odznaczenia
Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Medal Prezydenta Republiki Słowackiej

Tomasz Chłoń (ur. 1961) – polski hungarysta, dyplomata, w latach 2005–2010 ambasador RP w Estonii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia w zakresie filologii węgierskiej na Uniwersytecie Warszawskim, podyplomowe studia politologiczne w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych oraz studia w zakresie integracji europejskiej na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Maastricht.

Od 1987 związany jest ze służbą dyplomatyczną. W latach 1990–1991 wchodził w skład zespołu realizującego wprowadzenie ruchu bezwizowego z państwami zachodnimi. Od 1991 pełnił funkcję sekretarza ds. politycznych i prasowych Ambasady RP w Helsinkach, a w latach 1996–1997 był zastępcą ambasadora. Od 1997 kierował wydziałem w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa MSZ. Brał udział w pracach zespołu negocjującego zmiany w Traktacie o konwencjonalnych siłach zbrojnych w Europie.

Od 1998 do 2003 pracował w Stałym Przedstawicielstwie RP w NATO. Reprezentował Polskę w Komitecie Politycznym Sojuszu. Był jednym z negocjatorów porozumienia powołującego Radę NATO-Rosja. Po powrocie do kraju ponownie kierował wydziałem w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa, a od 2004 pełnił obowiązki wicedyrektora Departamentu Systemu Narodów Zjednoczonych i Problemów Globalnych.

Od 2005 do 2010[1] pełnił funkcję ambasadora RP w Tallinnie. W listopadzie 2011 otrzymał nominację na ambasadora ad personam[2]. Do 2013 kierował Sekretariatem Ministra w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. 8 stycznia 2013 r. został mianowany ambasadorem RP na Słowacji[3].

Jest autorem publikacji: Droga Finlandii do Unii Europejskiej, Rosja bliżej NATO i Polska na forum ONZ oraz artykułów w prasie fińskiej.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M.P. z 2010 r. Nr 70, poz. 875
  2. Ordery i odznaczenia z okazji Dnia Służby Zagranicznej, prezydent.pl z 16 listopada 2011.
  3. M.P. z 2013 r. Nr 0, poz. 85
  4. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-12-15].
  5. Vyznamenania (słow.). prezident.sk. [dostęp 2015-10-15].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]