Touchpad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gładzik w notebooku firmy Compaq

Touchpad, trackpad, gładzik, panel dotykowyurządzenie wskazujące, zastępujące mysz, które można najczęściej spotykać w laptopach. Zwykle zintegrowane jest z dwoma przyciskami odpowiadającymi funkcjonalności przyciskom myszy, a jego rozmiar rzadko przekracza powierzchnię 50 cm².

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Najczęściej spotykaną metodą działania touchpada jest wyczuwanie pojemności elektrycznej palca (dlatego nie reaguje on na długopis ani dłoń w rękawiczce). Czujniki pojemności umieszczone są w osiach (poziomych i pionowych). Zmianę położenia palca odczytuje się jako przesunięcie punktu o określonej pojemności elektrycznej.

Touchpady obrazują płaszczyznę względnie, czyli nie ma żadnego bezwzględnego odniesienia pomiędzy ekranem a touchpadem. Zamiast tego względne przesunięcie palca w określonym kierunku powoduje odpowiedni ruch kursora po ekranie. Obok panelu (z reguły nad lub pod nim, choć czasami po bokach) znajdują się dwa przyciski, działające jak przyciski myszy. Nie jest to jednak jedyny sposób w jaki można wywołać kliknięcie – podobnie zadziała pojedyncze uderzenie palcem w touchpad. Ponadto po zaznaczeniu określonego obiektu lub obiektów można wykonać ich przemieszczenie metodą przeciągnij i upuść.

Niektóre touchpady mają tak zwane gorące miejsca: fragmenty, przez które można wydawać komendy inne niż wskazywanie – np. w niektórych modelach przesunięcie palcem wzdłuż prawej krawędzi panelu powoduje ruch suwaka paska przewijania wzdłuż okna, a na dolnej krawędzi panelu – wszerz aktywnego okna. Najczęściej decyduje o tym sterownik, niektóre z nich oferują zaawansowane możliwości konfiguracji touchpada, np. naciśnięcie prawego przycisku myszy w przypadku puknięcia dwoma palcami czy przewijanie w przypadku przesuwania dwoma palcami po jego powierzchni. W laptopach firmy Apple wypuszczonych pod koniec 2008 roku wprowadzono touchpady bez jakiegokolwiek widocznego przycisku – w tym przypadku cały touchpad jest przyciskiem. Natomiast w netbookach firmy Lenovo (np. IdeaPad S10), ze względu na bardzo małą powierzchnię touchpada, można spotkać przyciski zintegrowane z powierzchnią dotykową, co zwiększa efektywną powierzchnię działania. Podobne rozwiązanie spotyka się również w komputerach Vaio.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Gładziki spotyka się przede wszystkim w komputerach przenośnych, ponieważ standardowa mysz wymaga fragmentu płaskiej powierzchni w pobliżu komputera, co często jest nieosiągalne poza biurem czy domem. Kolejną zaletą touchpadów jest to, że zawsze znajdują się one blisko klawiatury, co przyspiesza korzystanie z tych urządzeń (w porównaniu koniecznością zdejmowania ręki z klawiatury i sięgania do myszy, a następnie powrotu). Dlatego też niektórzy użytkownicy wolą z nich korzystać, używając specjalnej, poszerzonej o gładzik, klawiatury. Bliskość klawiatury i touchpada może być równocześnie jego wadą, ponieważ podczas pisania łatwo o przypadkowe uderzenia w touchpad, w wyniku których w niekontrolowany sposób następuje przemieszczanie się kursora w pisanym tekście. Z tego powodu w touchpadach zwykle montowane są wyłączniki lub używana jest detekcja naciśnięcia go dłonią (dużą powierzchnią) zapobiegająca przemieszczaniu kursora. Również z tego powodu bardzo często umieszcza się touchpady w odpowiednich miejscach w obudowach klawiatur, aby podczas pisania panel dotykowy znajdował się między dłońmi, a nie pod nimi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]