Transport kolejowy w Sudanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dane ogólne[edytuj | edytuj kod]

Linie kolejowe w Sudanie

Długość linii — 5063 km, w tym:

  • linie o rozstawie szyn 1067 mm (rozstaw przylądkowy) — 4347 km,
  • linie o rozstawie szyn 610 mm — 716 km.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Historia kolei w Sudanie rozpoczęła się wraz z kampanią Lorda Kitchenera przeciwko powstaniu Mahdiego w roku 1896. Początkowo zbudowana została polowa kolej wojskowa od granicy egipskiej w stronę Chartumu, ale potem tym samym szlakiem poprowadzono normalny szlak kolejowy. Jako rozstaw szyn został wybrany „rozstaw przylądkowy” – 1067 mm.

Lata powstawania linii kolejowych
Trasa Lata budowy Długość
Wadi HalfaAbu Hamad 1897‒1898 350 km
Abu HamadAtbara 1898 244 km
AtbaraChartum 1898‒1900 313 km
AtbaraPort Sudan 1904‒1906 474 km
Stacja No. 10 — Kerima 1905 222 km
ChartumKostiEl Obeid 1909‒1911 689 km
HaiyaKassala 1923‒1924 347 km
KassalaGedarif 1924‒1928 218 km
GedarifSinnar 1928‒1929 237 km
SinnarDamazine 1953‒1954 227 km
Aradeiba Junction — Babanusa 1956‒1957 354 km
BabanusaNyala 1957‒1959 335 km
BabanusaWau 1959‒1962 444 km
GirbaDigiam 1962 70 km
MugladAbu Gabra 1995 52 km

Źródło:[1]

Koleje rolnicze Al-Dżazira[edytuj | edytuj kod]

Sieć wąskotorowych rolniczych linii kolejowych w prowincji Al-Dżazira jest jedną z najdłuższych takich sieci na świecie. Podobne systemy istnieją w Egipcie w okolicach Luksoru ale w znacznie mniejszej skali. Budowa kolejek została rozpoczęta w latach 20. XX wieku i trwała aż do lat 60. Sumaryczna długość linii to 716 km. Są używane głównie do przewozów płodów rolnych, paliwa oraz artykułów spożywczych do wsi leżących w regionie. Kursowanie kolejek jest często zawieszane w porze deszczowej.

Separacja Sudanu Południowego[edytuj | edytuj kod]

Wraz z podziałem państwa połowa linii (248 km) BabanusaWau weszła w skład kolei południowosudańskich.

Przyszłość[edytuj | edytuj kod]

Przy pomocy chińskich przedsiębiorców jest prowadzona rewitalizacja linii ChartumPort Sudan. Ze względu na duże obciążenie towarowe linii istnieją koncepcje dobudowania na niej drugiego toru albo zbudowania równoległej trasy normalnotorowej[2].

Istnieją plany budowy transafrykańskiego korytarza transportowego wschód-zachód, Port SudanDakar, ale żadne praktyczne działania nie zostały podjęte. Na chwilę obecną w korytarzu tym istnieją linie Port SudanNyala i DakarBamako[3]

Plany połączenia z sieciami państw południowoafrykańskich (Kenia, Uganda) są teraz w gestii kolei południowosudańskich.

Od wielu lat toczą się rozmowy w sprawie dobudowania połączenia z Egipską siecią kolejową, które zostało utracone po stworzeniu sztucznego Jeziora Nasera. Wymagałoby to dobudowania 450 km torów po stronie egipskiej i 50 km po stronie sudańskiej. Wdrożenie projektu zależy w większości od woli politycznej Egiptu[4].

Istnieje nikła szansa wznowienia połączeń z Erytreą, ponieważ sieć kolejowa tego kraju została ograniczona do okazjonalnie używanego w ruchu turystycznym odcinka Asmara — Massaua[5].

Połączenia pasażerskie[edytuj | edytuj kod]

Centrum połączeń pasażerskich jest Chartum, pociągi jeżdżą w takcie od codziennych (Atbara) do jednej jazdy na tydzień (Wadi Halfa). Wagony osobowe są często prowadzone w pociągach mieszanych towarowo-osobowych. W każdym pociągu podróżuje kilkuosobowy oddział sił bezpieczeństwa.

Połączenia pasażerskie w Sudanie:

Połączenia towarowe[edytuj | edytuj kod]

W roku 2006 przewozy towarowe w całym kraju wyniosły 1 317 792 ton. Średni czas powrotu wagonu wynosił 25 dni, co jest wartością wysoką nawet w porównaniu z transportem drogowym po nieutwardzonych drogach[1].

Stacje kolejowe w Sudanie[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Stacje kolejowe w Sudanie.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • w miejscowości Atbara, na terenie dawnego kościoła anglikańskiego, znajduje się skansen – muzeum kolejnictwa

Mapy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy