Tron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy tronu monarszego. Zobacz też: inne znaczenia.
Tron króla Salomona

Tron (gr. thronos, thranus, łac. thronustaboret, siedzenie) – oficjalne określenie siedziska najczęściej o kształcie krzesła, na którym monarcha zasiada przy oficjalnych okazjach. W sensie abstrakcyjnym tron określa również władzę monarchii. Wstąpienie monarchy na tron (intronizacja) podczas obrzędu koronacji oznacza początek panowania władcy.

W starożytnym Egipcie oznaczał równowagę, pewność i oparcie. Był siedzeniem dla bogów lub faraonów. W starożytnej Grecji zasiadali na nich bogowie, królowie lub osoby z najwyższych warstw społecznych. Świadczył o szczególnym wyróżnieniu i godności osoby zasiadającej, zazwyczaj władcy. Umieszczany był zazwyczaj na jednym lub kilku stopniach, czasem osłaniany baldachimem lub daszkiem od góry i zasłonami z boków (purpurowymi, błękitnymi lub zielonymi). W Europie konstrukcja i dekoracja tronów początkowo cechowała się prostotą. Z czasem, pod wpływem sztuki pochodzącej z Bliskiego Wschodu, ozdabiano je z coraz większym bogactwem i stosowano coraz droższe materiały[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paola Rapelli, Symbole władzy i wielkie dynastie, Anna Wieczorek-Niebielska (tłum.), Warszawa: Arkady, 2008, s. 34, ISBN 978-83-213-4518-5, OCLC 749568154.