Trybuna Galerii Uffizich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trybuna Galerii Uffizich
Ilustracja
Autor Johann Zoffany
Rok wykonania 1772-1777
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 123.5 × 155 cm
Muzeum Royal Collection

Trybuna Galerii Uffizich – obraz olejny angielskiego malarza Johanna Zoffany'ego znajdujący się w Royal Collection w The Queen’s Gallery w Buckingham Palace[1]

Obraz przedstawia wnętrze sali z północno-wschodniej części Galerii Uffizi we Florencji. Wykonanie jego zostało zlecone przez królową Charlottę, żonę króla Jerzego III, która wykorzystując podróż malarza wraz z rodziną do Florencji, zapragnęła mieć dzieła ze słynnej Trybuny Galerii Uffizich. Galeria obrazów gromadziła dzieła wielkich mistrzów. W jej wnętrzu wielu malarzy za specjalną zgodą, studiowało zgromadzone tam arcydzieła. Zoffany, posiadając list polecający od królowej nie miał problemu z uzyskaniem pozwolenia. Po kilku miesiącach pracy, Zoffanego spotkała osobista tragedia. Jego roczny synek spadł ze schodów i zmarł z powodu obrażeń mózgu. Mimo to w 1778 roku obraz ukończył i rok później powrócił do Anglii[2] .

Opis obrazu[edytuj | edytuj kod]

Obraz ukazuje ogromną salę, ściany której zapełnione są kilkunastoma płótnami. W centralnym punkcie, na sztaludze wisi akt autorstwa Tycjana Wenus z Urbino. Wokół niego skupiona jest grupa koneserów sztuki, podziwiający słynne dzieło. Jest wśród nich Honourable Felton Hervey, angielski malarz Thomas Patch, sir Horace Mann, Valentine Knightley of Fawsley i John Gordon. Mężczyzną stojącym naprzeciwko obrazu jest kustosz Galerii Uffizi Pietro Bastianelli.[3]

W całej sali nagromadzonych jest dziesiątki rzeźb antycznych. Zoffany z bardzo dużą dbałością o szczegóły odtworzył najsłynniejsze prace europejskich malarzy. Wśród nich można rozpoznać[4]:

(na lewej ścianie od góry )

(na ścianie środkowej od góry)

( na ścianie z prawej strony od góry)

Pod obrazem Wenus z Urbino znajduje się praca Guercino Sybilla. Wokół obrazów widać liczne rzeźby oraz znane osobistości Florencji i koneserzy. Wśród grupki osób skupionych wokół obrazu Rafaela Niccolini-Cowper Madonna, po lewej stronie Zoffany przedstawił swój autoportret (postać wychylająca się zza obrazu)[5].

Ukończone dzieło trafiło do królewskiej wiejskiej rezydencji w Kew Hause w południowej Anglii. Tam, król Jerzy III zaprosił członków Akademii Królewskiej by ocenili obraz. Ci zgodnie orzekli, iż autor obrazu powinien otrzymać dożywotnim rocznym stypendium w wysokości od siedmiuset do tysiąca funtów. Niestety Zoffany nie otrzymał takiego wynagrodzenia a dodatkowo został oskarżony o nadużycia finansowe - miał podczas realizacji zlecenia pracować dodatkowo nad portretem austriackiego cesarza Józefa II i jego rodziny czym naraził skarbiec królewski na dodatkowe koszty. Około 1788 roku, po tym jak król w przypływie ataku szału chciał zniszczyć dzieło, obraz został usunięty z Kew House.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Royalcollection (ang.). [dostęp 2013-02-10].
  2. Oliver Millar Zoffany and his Tribuna, The paul Mellon Fundation fo Britush Art, London 1966 [w:] H. Rachlin, Skandale, wandale i… s.87-88.
  3. mydailyartdisplay (ang.). [dostęp 2013-02-10].
  4. Pełna lista przedstawionych dzieł i postaci (ang.). [dostęp 2013-02-10].
  5. Zoffany_tribuna (ang.). [dostęp 2013-02-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Harvey Rachlin, Skandale, wandale i niezwykle opowieści o wielkich dziełach sztuki, Wyd Rebis, Poznań 2010, ​ISBN 978-83-7510-512-4