Tryftong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Angielskie tryftongi

Tryftong (stgr. τρίφθογγος, tri 'trzy' i phthóngos 'dźwiek') – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy trzy dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski, np. [jaw] w wykrzykniku "miau". Jeżeli między dwiema samogłoskami leży granica sylaby, nie jest to tryftong, lecz rozziew (hiatus), np. w "na-uka". Tryftongom przeciwstawia się dyftongi i monoftongi[1].

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Tryftongi występują też w niektórych niemieckich dialektach.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]