Tryftong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Angielskie tryftongi

Tryftong (stgr. τρίφθογγος, tri 'trzy' i phthóngos 'dźwiek') – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy trzy dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski, np. angielskie słowo tyre /taɪə/, w którym występuje tryftong /aɪə/[1]. Jeżeli między dwiema samogłoskami leży granica sylaby, nie jest to tryftong, lecz rozziew (hiatus), np. w "na-uka". Tryftongom przeciwstawia się dyftongi i monoftongi[2].

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Język angielski[1]
Język hiszpański[3]
  • leer – leyendo
  • huir – huyendo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]