Tryumf (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Tryumf
Ilustracja
Herb Tryumf
Typ herbu

szlachecki

Alternatywne nazwy

Krejc, Creitz, Tryumf I

Pierwsza wzmianka

1595

Tryumf (Krejc, Creitz, Tryumf I)polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

Na tarczy dwudzielnej w słup, w polu prawym, srebrnym, słup czarny; pole lewe w słup, w polu prawym, czerwonym, pstrąg srebrny, w polu lewym, srebrnym, pstrąg czerwony. Klejnot nieznany. Labry z prawej czarne, podbite srebrem, z lewej czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany Filipowi i Melchiorowi Creitzom 28 lutego 1595[1]. Herb powstał przez dodanie do herbu rodowego Krejc herbu Wadwicz[2]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Według Józefa Szymańskiego, nazwa Tryumf jest przezwiskowa[1].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ herb Tryumf był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Krejc (Creitz, Krejcz, Kreutzen).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 298. ISBN 83-7181-217-5.
  2. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 161.