Trzęsak pomarańczowożółty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzęsak pomarańczowożółty
Trzęsak pomarańczowożółty: zdjęcie
Trzęsak pomarańczowożółty na gałęzi leszczyny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa trzęsakowce
Rząd trzęsakowce
Rodzina trzęsakowate
Rodzaj trzęsak
Gatunek trzęsak pomarańczowożółty
Nazwa systematyczna
Tremella mesenterica Retz.
K. svenska Vetensk-Akad. Handl. 30: 249 (1769)
Tremella mesenterica JPL2.jpg
Tremella mesenterica a1.JPG
Tremella mesenterica DK7.jpg

Trzęsak pomarańczowożółty (Tremella mesenterica Retz.) – gatunek grzybów należący do rodziny trzęsakowatych (Tremellaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji: Tremella, Tremellaceae, Tremellales, Incertae sedis, Tremellomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Niektóre synonimy naukowe[2]:

  • Hormomyces aurantiacus Bonord. 1851
  • Tremella brasiliensis (Möller) Lloyd 1922
  • Tremella lutescens Pers. 1798
  • Tremella mesenterica var. lutescens (Pers.) Pers.1822

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako kisielec pomarańczowy, galaretowiec kruszkowy, galaretowiec pospolity, móżdżak kruszkowy, trzęsidło pomarańczowe, trzęsak pomarańczowy i trzęsak złotożółty[3].

Morfologia[edytuj]

Owocnik

Średnicy 1-5 cm, lśniący, pofałdowany, najczęściej żółty, złocisty, kremowocytrynowy lub pomarańczowy, często opylony zarodnikami, przebijający się przez pęknięcia w korze podłoża. Starzejąc się blaknie i częściowo rozpływa[4]. Młode owocniki wytwarzają na powierzchni liczne bezpłciowe konidiospory (wyraźnie mniejsze od zarodników podstawkowych), które w masie są zabarwione złocistożółto[4].

Cechy mikroskopowe

Wysyp zarodników: biały nieamyloidalny. Zarodniki okrągławo eliptyczne, gładkie, o średnicy 10-15,5 × 7-12 μm, bez pory rostkowej. Podstawki 4-sterygmowe z podłużnymi przegrodami. Mają rozmiar 20-31 × 16-22 μm i sterygmy o długości do około 100 μm. Pęcherzyki obecne. Hyfidy rzadkie, cienkościenne, szkliste[5]. .

Grzyb rozmnaża się w specyficzny sposób: w młodości bezpłciowo za pomocą konidiów, a dopiero później dojrzewają zarodniki powstałe w wyniku procesu płciowego[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Poza Antarktydą występuje na wszystkich kontynentach, a także na wielu wyspach[6]. W Polsce jest pospolity[3].

Występuje przeważnie na opadłych gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza buków, dębów, jesionów i leszczyn. Owocuje przez cały rok, w szczególności późną jesienią, w zimie i na wiosnę. W większości okolic częsty[4].

Znaczenie[edytuj]

Pasożyt[3]. Rozwija się na grzybni powłocznic (Peniophora) Jest nieszkodliwy, jednak uważany jest za grzyb niejadalny. Nie odznacza się żadnym smakiem ani zapachem, poza tym jest galaretowatej konsystencji[4].

Gatunki podobne[edytuj]

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e f Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: KDC, 2006, s. 670. ISBN 83-7404-513-2.
  5. a b MushroomExpert (ang.). [dostęp 2016-05-02].
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].