Trzęsak pomarańczowożółty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trzęsak pomarańczowożółty
Trzęsak pomarańczowożółty na gałęzi leszczyny
Trzęsak pomarańczowożółty na gałęzi leszczyny
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa podstawczaki trzęsakopodobne
Rząd trzęsakowce
Rodzina trzęsakowate
Rodzaj trzęsak
Gatunek trzęsak pomarańczowożółty
Nazwa systematyczna
Tremella mesenterica Retz.
K. svenska Vetensk-Akad. Handl. 30: 249 (1769)
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Tremella mesenterica JPL2.jpg

Trzęsak pomarańczowożółty (Tremella mesenterica Retz.) – gatunek grzybów należący do rodziny trzęsakowatych (Tremellaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji: Tremella, Tremellaceae, Tremellales, Incertae sedis, Tremellomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako kisielec pomarańczowy, galaretowiec kruszkowy, galaretowiec pospolity, móżdżak kruszkowy, trzęsidło pomarańczowe, trzęsak pomarańczowy i trzęsak złotożółty[2]. Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Hormomyces aurantiacus Bonord. 1851
  • Tremella brasiliensis (Möller) Lloyd 1922
  • Tremella lutescens Pers. 1798
  • Tremella mesenterica var. lutescens (Pers.) Pers.1822

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Średnicy 1-5 cm, lśniący, pofałdowany, najczęściej żółty, złocisty, kremowocytrynowy lub pomarańczowy, często opylony zarodnikami, przebijający się przez pęknięcia w korze podłoża. Starzejąc się blaknie i częściowo rozpływa[4]. Młode owocniki wytwarzają na powierzchni liczne bezpłciowe konidiospory (wyraźnie mniejsze od zarodników podstawkowych), które w masie są zabarwione złocistożółto[4].

Wysyp zarodników

Biały nieamyloidalny. Zarodniki okrągławo eliptyczne, gładkie, o średnicy 9-15(17) x 8-12 μm, bez pory rostkowej. Grzyb rozmnaża się w specyficzny sposób: w młodości bezpłciowo za pomocą konidiów, a dopiero później dojrzewają zarodniki powstałe w wyniku procesu płciowego[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje przeważnie na opadłych gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza buków, dębów, jesionów i leszczyn. Owocuje przez cały rok, w szczególności późną jesienią, w zimie i na wiosnę. W większości okolic częsty[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Saprotrof[2]. Jest nieszkodliwy, jednak uważany jest za grzyb niejadalny. Nie odznacza się żadnym smakiem ani zapachem, poza tym jest galaretowatej konsystencji[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: KDC, 2006, s. 670. ISBN 83-7404-513-2.