Turkuciowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turkuciowate
Gryllotalpidae[1]
Leach, 1815
Turkuć podjadek
Turkuć podjadek
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd prostoskrzydłe
Podrząd prostoskrzydłe długoczułkowe
Infrarząd Gryllidea
Nadrodzina Gryllotalpoidea
Rodzina turkuciowate
Zasięg występowania
Mapa występowania
Występowanie trzech rodzajów turkuciowatych: zielony – Gryllotalpa, niebieski – Scapteriscus, żółty – Neocurtilla.

Turkuciowate, turkucie (Gryllotalpidae) – rodzina owadów z rzędu prostoskrzydłych (Orthoptera) obejmująca 107 opisanych gatunków[2]. Występują w strefie umiarkowanej i tropikalnej całego świata[3]. Są przystosowane do życia pod ziemią. Typem nomenklatorycznym rodziny jest Gryllotalpa[4].

Przedstawiciele turkuciowatych mają grube, walcowate, masywne ciała o długości ok. 3–6 cm. Nieduże, paciorkowate oczy złożone położone na niewielkiej głowie. Czułki cienkie i krótkie, przedplecze bardzo duże, silnie rozwinięte, pluszowato owłosione[5]. Silne odnóża przednie są przekształcone na kształt łopat służących do kopania w ziemi. Pozostałe odnóża są stosunkowo krótkie. U samic nie występuje pokładełko. Ubarwienie ciała od jasno do ciemnobrunatnego, spodnia strona jest najczęściej jaśniejsza.

Wydłużoną głowę ochrania chitynowy pancerz. Skrzydeł używają tylko w okresie godowym, a mogą wtedy przelecieć nawet 8 kilometrów. Są wszystkożerne: żywią się bezkręgowcami (głównie larwami owadów), korzeniami i roślinami. Większość życia spędzają pod ziemią w obszernych systemach tuneli, są zwierzętami o aktywności nocnej.

W Europie stwierdzono występowanie 14 gatunków. W Polsce występuje tylko jeden – turkuć podjadek (Gryllotalpa gryllotalpa)[5][6].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Gryllotalpidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Hojun Song, Christiane Amédégnato, Maria Marta Cigliano, Laure Desutter-Grandcolas, Sam W. Heads, Yuan Huang, Daniel Otte, Michael F. Whiting. 300 million years of diversification: elucidating the patterns of orthopteran evolution based on comprehensive taxon and gene sampling. „Cladistics”. 31 (6), s. 621–651, 2015. DOI: 10.1111/cla.12116. 
  3. Preston-Mafham Rod, Preston-Mafham Ken, Campbell Andrew: Fakty o zwierzętach świata. Owady i inne bezkręgowce. Multico, 2008. ISBN 978-83-7073-586-9.
  4. Eades, D.C.; D. Otte; M.M. Cigliano & H. Braun: Orthoptera Species File Online: family Gryllotalpidae Leach 1815 (ang.). [dostęp 27 września 2010].
  5. a b Fauna Polski - charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. II. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2007. ISBN 978-83-881470-7-4.
  6. Władysław Bazyluk, Anna Liana: Prostoskrzydłe - Orthoptera. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2000, seria: Katalog Fauny Polski cz. 17, z. 2. ISBN 83-85192-94-8.