Chityna
|
| |||||||
| Ogólne informacje | |||||||
| Monomery | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Struktura meru |
−C8H13O5N− | ||||||
| Identyfikacja | |||||||
| Numer CAS | |||||||
| |||||||
| Podobne związki | |||||||
| Pochodne | |||||||
Chityna (stgr. χιτών chiton ‘wierzchnia szata’) – organiczny związek chemiczny z grupy biopolimerów, polisacharyd zbudowany z cząsteczek N-acetylowanej β-glukozaminy[2][3], połączonych wiązaniami β-1,4-glikozydowymi[3]. Występuje w ścianach komórkowych wodorostów[3], grzybów[2][3] i bakterii[3], a także w szkieletach zewnętrznych stawonogów[2][3] (które tworzy wraz z białkami oraz solami wapnia i magnezu[3]). Jej obecność potwierdzono także u mięczaków, ramienionogów i mszywiołów[3].

Chemicznie chityna ma podobną strukturę do celulozy. Zamiast merów glukozydowych posiada ona jednak mery N-acetyloglukozoaminowe (dokładnie N-acetylo-D-glukozo-2-aminowe). Tak jak w celulozie, tworzą one długie łańcuchy polimerowe poprzez wiązania β-1,4-glikozydowe. Wymiana części atomów tlenu na atomy azotu w strukturze chityny w stosunku do struktury celulozy powoduje, że w chitynie występują dużo silniejsze międzycząsteczkowe wiązania wodorowe, co skutkuje większą wytrzymałością mechaniczną chityny w stosunku do celulozy[potrzebny przypis].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Chityna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: C3641 [dostęp 2020-02-18].
- 1 2 3 Shigehiro Hirano, Chitin and Chitosan, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a06_231 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 37, ISBN 978-83-01-16529-1.