Twarz w tłumie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Twarz w tłumie
A Face in the Crowd
Gatunek dramat
Data premiery Ziemia 28 maja 1957
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 125 minut
Reżyseria Elia Kazan
Scenariusz Budd Schulberg
Główne role Andy Griffith
Patricia Neal
Anthony Franciosa
Walter Matthau
Muzyka Tom Glazer
Zdjęcia Gayne Rescher
Harry Stradling Sr.
Scenografia Paul Sylbert
Richard Sylbert
Kostiumy Anna Hill Johnstone
Montaż Gene Milford
Produkcja Elia Kazan
Wytwórnia Newtown Productions
Dystrybucja Warner Bros.

Twarz w tłumieamerykański dramat z 1957 w reżyserii Elii Kazana. Adaptacja opowiadania Budda Schulberga pt. "Your Arkansas Traveler" (część zbioru opowiadań Some Faces in the Crowd z 1953 roku)[1]. Główne role w filmie zagrali Andy Griffith, Lee Remick (oboje debiut filmowy), Patricia Neal oraz Walter Matthau.

Dzięki temu filmowi Andy Griffith zyskał status gwiazdy[2]. Później sam film był wielokrotnie oceniany, a w 2008 roku biblioteka Kongresu umieściła Twarz w tłumie na liście amerykańskiego dziedzictwa filmowego jako film ważny pod względem kulturalnym, historycznym i estetycznym[3].

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Lonsome Rhodes (Griffith) jest pieśniarzem folklorystycznym niskiego lotu, który z braku powodzenia utrzymuje się z drobnych kradzieży. Pewnego dnia zwraca na niego uwagę pewna dziennikarka, Marcia Jeffries (Neal) i pomaga mu rozwinąć skrzydła. Wreszcie spełnia się marzenie Rhodesa – staje się wielką gwiazdą telewizyjną. Ten sukces jednak go przerasta. Przemienia się w karierowicza, bez reszt zajęty własną osobą nie zwraca uwagi na otoczenie. Marcię, która pokochała go, dziwi i frustruje ta przemiana[4].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia[edytuj | edytuj kod]

Większość ujęć we wnętrzach zostało nakręconych w nowojorskich Biograph Studios na Bronksie. Wcześniej zdjęcia miały miejsce w Memphis oraz Piggott (Arkansas), gdzie Larry spotyka Betty Lou[5].

Recepcja[edytuj | edytuj kod]

Od premiery filmu, Twarz w tłumie otrzymał mieszane opinie. Przykładem jest Bosley Crowther z The New York Timesa. Mimo, że gra Griffitha wprawiła autora w podziw ("Pan Griffith gra z piorunującą werwą..."), jednocześnie uważa, że kreacja aktora przyćmiła pozostałych bohaterów, jak i fabułę. Crowther uważa zakończenie obrazu za "niedorzeczne"[6].

Jednak przez lata opinie krytyków stały się znacznie bardziej przychylne. W 2011 roku Twarz w tłumie ma 91% "świeżych" ocen na Rotten Tomatoes (na podstawie 23 recenzji)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]