Układ w Edinburgh-Northampton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
I wojna o niepodległość Szkocji

Bitwa pod Dunbar (1296)Bitwa pod Stirling BridgeBitwa pod FalkirkBitwa pod RoslinBitwa pod HapprewOblężenie Stirling CastleBitwa pod MethvenBitwa pod DalryBitwa pod Glen TroolBitwa pod Loudoun HillBitwa pod SliochBitwa pod InverurieBitwa pod Pass of BranderBitwa pod BannockburnBitwa pod ConnorBitwa pod SkaitmuirBitwa pod SkerriesBitwa pod FaughartZdobycie BerwickBitwa pod MytonDeklaracja w ArbroathBitwa pod BoroughbridgeBitwa pod Old BylandUkład w CorbeilBitwa pod Stanhope Park – Układ Edinburg-Northampton

Układ Edynburg-Northamptontraktat pokojowy podpisany 17 marca 1328 roku przez Szkocję i Anglię. Przyniósł on kres I wojny o niepodległość Szkocji, która została rozpoczęta inwazją wojsk angielskich w 1296 roku.

Traktat został podpisany w Edynburgu przez króla Szkocji Roberta Bruce. Ratyfikowany został przez angielski parlament, obradujący w Northampton, w dniu 1 maja. Dokument został napisany w języku francuskim i znajduje się w Narodowym Archiwum Szkocji (National Archives of Scotland) w Edynburgu.[1]

Na mocy traktatu, w zamian za 20.000 £, postanowiono, iż:

  • Szkocja jest w pełni suwerennym państwem
  • Robert I Bruce i jego następcy oraz spadkobiercy są prawowitymi władcami Szkocji
  • Granica między oby dwoma państwami zostanie przywrócona do tej, jak za panowania Aleksandra III

Przebieg wojny[edytuj | edytuj kod]

Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny były spory o koronę Szkocji po śmierci Aleksandra III. Początkowo roszczenia do korony Jana Balliola popierał angielski król Edward I Długonogi. W wyniku tego został został on koronowany w 1292 roku. Król Edward niebawem jednak zmienił zdanie i najechał na Szkocję. Po przegraniej biwie pod Dunbar w 1296 roku abdykował. Cała wojna została jednak zakończona zwycięstwem szkotów i koronacją Roberta Bruce w 1323 roku[1].

Król Edward II zatwierdzał rozejm. lecz dopuszcza do ataków agielkiskich kaperów na flamandzkie statki handlujące ze Szkocją. Jednym ze złupionych statków był "Pelarym" wart 2 000 £. Po jego przejęciu wymordowano wszystkich Szkotów na pokładzie[2]. Roberta Bruce odnosił się wielokrotnie w tej sprawie do sądów, jednak na próżno. W związku z tym 26 kwietnia 1326 w Corbeil zostały odnowione traktaty Auld Alliance. W 1327 Szkocji zaatakowali północną Anglię. Wygrali 4 sierpnia bitwę pod Stanhope Park w hrabstwie Durham.

Negocjacje[edytuj | edytuj kod]

Wdowa po królu Izabela i Roger Mortimer, regent Edwarda III po nieudanych negocjacjach w Weardale uznali, że podpisanie traktatu pokojowego jest jedyną drogą, która pozwala zakończyć wojnę. W październiku 1327 wysłani oni posłów w celu rozpoczęcie negocjacji. 1 marca 1328 angielski parlament obradujący w York, na czele którego stał Edward II określił angielskie warunki pokoju. Negocjacje zakończyły się 17 marca. Traktat został podpisany w Opactwie Holyrood[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Zdjęcie dokumentu z Narodowego Archiwum Szkocji (ang.).
  2. SCOTLAND IN THE HUNDRED YEARS' WAR (ang.).
  3. Magnús Magnússon: Scotland: The Story of a Nation London. Londyn rok= 2000: HarperCollins. ISBN 0-00-257148-X.