Umschlagplatz w Lublinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Umschlagplatz (niem. plac przeładunkowy) lub Flug-Platz – miejsce związane z Holokaustem w Lublinie, z którego Niemcy deportowali Żydów do obozu zagłady w Bełżcu. Mieści się na terenie dawnych zakładów rzeźniczych przy ulicach Turystycznej i Zimnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Bocznica kolejowa powstała w tym miejscu już w latach 20-XX wieku, i służyła do załadunku towarów z pobliskiej rzeźni. W czasie wojny z uwagi na bezpośrednią bliskość getta została wykorzystana jako plac załadunkowy dla lubelskich Żydów oraz Romów deportowanych od marca 1942, do obozu zagłady w Bełżcu. W transportach wychodzących z lubelskiego Umschlagplatzu w kierunku obozów zagłady wyruszyło ok. 26-30 tys. Żydów, każdego dnia wywożono około 1,4 tys. osób[1].

W czasie II wojny światowej, na terenie dawnych zakładów lotniczych Plage-Laśkiewicz, u zbiegu obecnej Drogi Męczenników Majdanka i ul. Wrońskiej mieścił się hitlerowski obóz, w którym więziono Żydów i sortowano zrabowane im mienie. Lubelska rampa kolejowa była wykorzystywana wówczas do rozładowywania transportów więźniów przywożonych do obozu na Majdanku, mieściła się tu także sortownia mienia żydowskiego przywożonego z obozów w Sobiborze, Bełżcu i Treblince – trafiły tu rzeczy ponad miliona osób. Prawdopodobnie podczas wojny sam Flug-Platz częściowo wybrukowany był macewami i tzw. kocimi łbami. Ostatnich więźniów obozu Niemcy rozstrzelali w listopadzie 1943 roku.

Zdewastowane zabudowania zakładów "Lubmeat"

Po wojnie na terenie Umschlagplatzu działały Zakłady Mięsne „Lubmeat". Po ich likwidacji, teren uległ zaniedbaniu i pokrył się śmieciami. Sprawę nagłośnił historyk amator Zbigniew Dobkowski, który jako pierwszy odkrył przeszłość dawnej rzeźni i zajął się uporządkowaniem posesji, a także rozpoczął kampanie na rzecz przejęcia tego historycznego miejsca przez miasto. W 2005, u wojewody interweniował w tej sprawie Andrzej Przewoźnik, sekretarz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Mimo wszystko część torowiska i budynków została sprzedana w ręce prywatne przez syndyka likwidującego majątek dawnych zakładów mięsnych. Dzięki działaniom Zbigniewa Dobkowskiego udało się zachować część torowiska, a miasto stało się posiadaczem rampy kolejowej.

Miejsce upamiętnia mała tabliczka umieszczona w 2002 roku, w 60. rocznicę likwidacji lubelskiego getta, przez warszawską gminę żydowską. Obok ułożono wycięty fragment toru ze zlikwidowanej bocznicy kolejowej. 30 września 2008 roku Lublin oddał fundacji Ośrodek „Brama Grodzka - Teatr NN” prawo do użytkowania części placu przy ulicy Zimnej, z przeznaczeniem na zagospodarowanie tego terenu jako miejsca pamięci.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]