Usługa finansowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Usługa finansowa – jeden z rodzajów produktów oferowanych w zakresie finansów. Odnoszą się do niego zasady dotyczące także dóbr konsumpcyjnych i inwestycyjnych. Istnieją jednak specyficzne cechy usług finansowych.

Charakterystyczne cechy usługi finansowej[edytuj | edytuj kod]

  • Niematerialność – brak materialnego efektu jej świadczenia i stąd materialnego postrzegania jej przez konsumentów; przekłada się to na trudność z oceną jakości świadczonej usługi.
  • Nierozdzielność usługi z osobą wykonawcy – w związku z tym sposób sprzedaży tych usług ma bezpośredni związek z wielkością sprzedaży i opinią o firmie świadczącej usługi.
  • Jednoczesność świadczenia i korzystania z usługi – nie można świadczyć usług na zapas bądź ich magazynować.
  • Heterogeniczność (niejednorodność) usług – trudność w standaryzacji, co wiąże się z dostosowywaniem jej do indywidualnego odbiorcy i jego wymagań.
  • nietrwałość
  • niemożność nabycia praw własności usługi
  • Złożoność usługi finansowej – która częstokroć wymaga bezpośredniego kontaktu pracowników z klientami.
  • Zaspokajanie podstawowych potrzeb – rozwój gospodarczy i technologiczny przyczynił się do tego, że bez tego typu usług ani przedsiębiorstwo ani gospodarstwo domowe nie może funkcjonować poprawnie i efektywnie.

Typowe usługi finansowe[edytuj | edytuj kod]

Na usługę finansową składają się właściwości i procedury oraz ich obsługa. Typowe usługi finansowe to:

  • działalność depozytowa i kredytowa,
  • obsługa bieżącej działalności podmiotów gospodarczych i osób fizycznych,
  • obsługa obrotu płatniczego,
  • obsługa obrotu papierami wartościowymi.

Podstawowe usługi finansowe oferowane przez banki[edytuj | edytuj kod]

Do podstawowych operacji banków należą:

Inne typy usług bankowych[edytuj | edytuj kod]

  • Bankowość prywatna – banki prywatne zapewniają swe usługi wyłącznie osobom zamożnym. Wiele firm finansowych wymaga od swych klientów przekroczenia konkretnego progu finansowego w celu uzyskania ich usług. W odróżnieniu od banków detalicznych, banki prywatne zapewniają bardziej osobiste świadczenia, takie jak zarządzanie majątkiem, czy planowanie podatkowe.
  • Karty bankowe – są to zarówno karty kredytowe, jak i debetowe. Bank of America jest największym wytwórcą kart kredytowych.
  • Terminale płatnicze oraz sieć – firmy, które dostarczają terminale płatnicze oraz umożliwiają płatność internetową nazywane są „merchant card providers”

Wymiana walut[edytuj | edytuj kod]

Usługa ta jest świadczona przez banki na całym świecie.

  • Wymiana waluty – umożliwia klientom kupno oraz sprzedaż zagranicznej waluty
  • Usługi bankowe w walucie zagranicznej – oznacza transakcje bankowe przeprowadzane w obcej walucie
  • Przelew zagraniczny – umożliwia klientom przelanie funduszy na zagraniczne konta bankowe

Ubezpieczenie[edytuj | edytuj kod]

  • Pośrednictwo ubezpieczeniowe - brokerzy ubezpieczeniowi dokonują zakupu ubezpieczenia w imieniu klientów (zazwyczaj ubezpieczenie osobowe lub majątkowe). Ostatnio zostało stworzonych wiele stron internetowych, umożliwiających konsumentom porównywanie cen za podstawowe usługi, takie jak ubezpieczenie, co spowodowało kontrowersje w branży.

Instytucje świadczące usługi finansowe[edytuj | edytuj kod]

Usługi finansowe oferowane są przez liczne organizacje, zajmujące się zarządzaniem środkami pieniężnymi, wśród nich banki, firmy oferujące karty kredytowe i kredyty konsumpcyjne, towarzystwa ubezpieczeniowe, domy maklerskie oraz fundusze inwestycyjne. Usługi finansowe mogą być także oferowane w ramach programów rządowych wspierających np. budownictwo mieszkaniowe czy rolnictwo (należy do nich np. sponsorowane przez rząd USA przedsiębiorstwo Fannie Mae). W 2004 spółki z branży usług finansowych stawnowiły 20% kapitalizacji indeksu S&P 500 w Stanach Zjednoczonych.

Banki[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Bank.

Bank komercyjny popularnie nazywany jest po prostu "bankiem". Termin "komercyjny" używany jest w celu odróżnienia go od banku inwestycyjnego, rodzaju usługi finansowej, która w miejsce bezpośredniego udzielania pożyczek przedsiębiorcom, pomaga im w uzyskiwaniu funduszy w formie obligacji i akcji.

Konglomeraty finansowe[edytuj | edytuj kod]

Konglomerat finansowy to firma świadcząca usługi finansowe działająca w co najmniej jednym sektorze rynku usług finansowych, na przykład ubezpieczeniach na życie, ubezpieczeniach mienia, ubezpieczeniach zdrowotnych, zarządzaniu inwestycjami, bankowości dla klientów indywidualnych oraz firm, bankowości inwestycyjnej itp. Przesłanką dla powstawania takich konglomeratów są korzyści płynące z różnorodności, jaka powstaje w wyniku połączenia różnych typów firm. Takie korzyści dostrzegalne są na przykład w sytuacjach, gdy jedna z części składowych konglomeratu zmaga się z problemami – wtedy pozostałe mogą wyrównać straty, które nie będą wówczas tak odczuwalne. W rezultacie, kapitał ekonomiczny konglomeratu jest zazwyczaj zdecydowanie mniejszy niż suma kapitałów jego poszczególnych części składowych.

Historia usług finansowych w Stanach Zjednoczonych[edytuj | edytuj kod]

Pojęcie "usługi finansowe" stało się szeroko rozpowszechnione w Stanach Zjednoczonych częściowo w wyniku wprowadzenia pod koniec lat 90. XX w. Aktu Gramm-Leach-Bliley, który umożliwił fuzje amerykańskich firm oferujących usługi w tym zakresie. Spółki reprezentują zwykle jedno z dwóch podejść do tego typu fuzji. Pierwszym jest przejmowanie towarzystw ubezpieczeniowych i spółek inwestycyjnych przez banki, które zachowują oryginalne znaki towarowe przyłączonych firm. Umożliwia to większy obrót pieniędzmi w obrębie tych przedsiębiorstw. Poza Stanami Zjednoczonymi (np. w Japonii), firmy niezajmujące się finansami mają możliwość funkcjonować w obrębie spółki holdingowej. W takim przypadku, każde z przedsiębiorstw zachowuje niezależność, ma swoich klientów itd. Istnieje też druga możliwość, w której bank może w prosty sposób stworzyć swój własny dział maklerski lub dział ubezpieczeń i sprzedawać produkty własnym klientom, łącząc wszystko w obrębie jednej firmy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Grzegorczyk: Marketing bankowy. Oficyna Wydawnicza Branta, Bydgoszcz-Łódź 2004, s. 10