Ustawa Shermana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ustawa Shermana (ang. Sherman Antitrust Act lub Sherman Act) − amerykańska ustawa z 1890 roku, przyjęta po serii połączeń, jaka miała miejsce wśród wielkich amerykańskich korporacji.

Ustawa uznawała za nielegalne monopolizowanie działalności gospodarczej (każda osoba, która będzie działać monopolistycznie albo zawierać tajne porozumienia z inną osobą lub osobami w celu monopolizacji jakiejkolwiek części produkcji lub innymi państwami, winna będzie przestępstwa). Za sprzeczne z prawem uznawano również porozumienia lub zmowy, które działały w sposób ograniczający działalność gospodarczą (każdą umowę, związek w formie trustu lub innej oraz porozumienie tajne w celu ograniczenia produkcji lub handlu pomiędzy stanami lub innymi państwami).

Jej rozwinięciem była ustawa Claytona.

Linki zewnętrzne[edytuj]