Vasco Graça Moura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vasco Graça Moura
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1942
Porto
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 2014
Lizbona
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Kawaler Orderu św. Jakuba od Miecza (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Oficer Orderu Rio Branco (Brazylia) Krzyż Wielki Narodowego Orderu Zasługi dla Kultury (Brazylia)

Vasco Navarro da Graça Moura (ur. 3 stycznia 1942 w Porto, zm. 27 kwietnia 2014 w Lizbonie) – portugalski pisarz, poeta i tłumacz, działacz kulturalny i polityk, od 1999 do 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1966 uzyskał tytuł zawodowy magistra prawa na Uniwersytecie w Lizbonie, po czym praktykował jako adwokat (do 1983). W 1963 rozpoczął karierę pisarską. Był związany z mediami, pełnił m.in. obowiązki dyrektora kanału 2 Radia i Telewizji Portugalskiej (1978).

Po upadku reżimu Marcela Caetano zaangażował się w działalność polityczną. Był członkiem komisji ds. administracji Rady Miejskiej w Porto (1974–1975), a później deputowanym Rady Miejskiej w Santarém. W 1975 wywalczył mandat posła do Zgromadzenia Republiki, którego jednak nie objął. Przez krótki okres sprawował funkcję sekretarza stanu ds. zabezpieczenia społecznego oraz repatriantów w rządach tymczasowych (1975).

W 1988 został powołany przez rząd na komisarza Portugalii ds. światowej wystawy Expo'92 w Sewilli. W tym samym roku uzyskał nominację na komisarza generalnego ds. upamiętnienia wielkich odkryć portugalskich (obie funkcje pełnił odpowiednio do 1993 i do 1995). Przejściowo był związany z Fundacją Kaliksta Gulbenkiana jako dyrektor ds. usług (1996).

W 1999 wybrano go do Parlamentu Europejskiego z ramienia Partii Socjaldemokratycznej. Pięć lat później uzyskał reelekcję. Zasiadał w grupie Europejskiej Partii Ludowej i Europejskich Demokratów, w VI kadencji był wiceprzewodniczącym Komisji Kultury, Młodzieży, Edukacji, Mediów i Sportu. W 2009 nie ubiegał się o reelekcję.

Był członkiem władz Fundacji Luso-Americana (1983–1999) oraz Casa de Mateus. Odznaczony orderami: Infanta Henryka (Portugalia, 2010 – Krzyż Wielki), Santiago de Espada (Portugalia, 1983 – Krzyż Oficerski, 2014 – Krzyż Wielki), Rio Branco (Brazylia, 1989 – Krzyż Oficerski), Zasługi dla Kultury (Brazylia, 2004 – Krzyż Wielki), medalem Marynarki Brazylijskiej (1990) i Złotym Medalem Miasta Florencja (Włochy, 1998). Był współautorem i pierwszym sygnatariuszem protestu przeciwko reformie ortografii języka portugalskiego, którą od 2008 podpisało ponad 110 tys. obywateli.

Zmarł 27 kwietnia 2014 w szpitalu w Lizbonie[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Poezja
  • Modo Mudando (1963)
  • O Mês de Dezembro e Outros Poemas (1976)
  • A Sombra das Figuras (1985)
  • Sonetos Familiares (1994)
  • Uma Carta no Inverno (1997)
  • Testamento de VGM (2001)
  • Antologia dos Sessenta Anos (2002)
Eseje
  • Luís de Camões: Alguns Desafios (1980)
  • Camões e a Divina Proporção (1985)
  • Sobre Camões, Gândavo e Outras Personagens (2000)
Powieści
  • Quatro Últimas Canções (1987)
  • A Morte de Ninguém (1998)
  • Meu Amor, Era de Noite (2001)
  • Enigma de Zulmira (2002)
Dzienniki
  • Circunstâncias Vividas (1995)
  • Contra Bernardo Soares e Outras Observações (1999)
Tłumaczenia
  • Fedra, (Racine)
  • Andromaca, (Racine)
  • Berenice, (Racine)
  • O Cid, (Corneille)
  • A Divina Comédia (Dante)
  • Cyrano de Bergerac (Edmond de Rostand)
  • O misantropo (Molier)
  • Sonetos (Szekspir)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Morreu o poeta e escritor Vasco Graça Moura (port.). dn.pt, 2014-04-27. [dostęp 2014-04-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]