Vincent Van Quickenborne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Vincent Van Quickenborne
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1973
Gandawa
Minister ds. emerytur Belgii
Okres od 2011
do 2012
Przynależność polityczna Open VLD
Następca Alexander De Croo

Vincent Paul Marie Van Quickenborne (ur. 1 sierpnia 1973 w Gandawie) – belgijski i flamandzki polityk i prawnik, minister w rządach federalnych, od 2011 do 2012 wicepremier.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1996 studia prawnicze na Uniwersytecie Katolickim w Leuven, po których rozpoczął praktykę w zawodzie prawnika w Kortrijku.

W latach 1999–2003 był członkiem federalnego Senatu. W 2001 został radnym Kortrijk, a w 2002 wszedł w skład władz krajowych ugrupowania Flamandzcy Liberałowie i Demokraci (VLD). W 2003 objął stanowisko sekretarza stanu ds. uproszczenia administracji w drugim rządzie Guya Verhofstadta, które zajmował przez cztery lata. Od 2007 do 2008 sprawował mandat posła do Izby Reprezentantów.

W 2008 Yves Leterme powołał go w skład swojego pierwszego gabinetu na urząd ministra ds. przedsiębiorczości i uproszczenia. Vincent Van Quickenborne pozostał na tym stanowisku także w kolejnych rządach Hermana Van Rompuya i Yves'a Leterme. W 2010, 2014 i 2019[1] ponownie wybierany do niższej izby parlamentu.

W grudniu 2011 został wicepremierem i ministrem ds. emerytur w rządzie, na czele którego stanął Elio Di Rupo[2]. W 2012 odszedł z rządu w związku z wyborem na burmistrza Kortrijku (z kadencją od 2013). Utrzymał tę funkcję również na skutek wyborów w 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Voici les élus qui composent la Chambre (fr.). lavenir.net, 27 maja 2019. [dostęp 2014-06-02].
  2. La composition officielle du gouvernement Di Rupo Ier (fr.). lalibre.be, 5 grudnia 2011. [dostęp 2011-12-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]