Vito Acconci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vito Acconci
Vito Hannibal Acconci
Ilustracja
Vito Acconci (1973)
Data i miejsce urodzenia 24 stycznia 1940
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 2017
Nowy Jork
Zawód architekt

Vito Hannibal Acconci (ur. 24 stycznia 1940 w Nowym Jorku, zm. 27 kwietnia 2017 tamże[1]) – amerykański architekt działający w przestrzeni i twórca instalacji.

Twórczość[edytuj]

Był synem włoskiego imigranta. Zdobył stopień bakalaureata na Wydziale Literatury w College of the Holy Cross w 1962, a następnie stopień magistra na Wydziale Literatury i Poezji Uniwersytetu w Iowa.

Acconci zaczął swoją karierę jako poeta wydając tomik 0 TO 9 przy współpracy z Bernadette Mayer w późnych latach 60. W swoich performance'ach i video używa swojego ciała jako przedmiotu analizy za pomocą różnych mediów takich jak kamera czy aparat fotograficzny. Jedna z pierwszych performatywnych instalacji (Seedbed) pochodzi z 1971 roku. Była to szeroka rampa w Sonnabend Gallery, po której chodzili zwiedzający wystawę. Pod nią znajdował się Acconci, który masturbując się, fantazjował na temat ludzi chodzących nad nim, co z kolei było transmitowane przez głośniki na całą salę. Powodem stworzenia takiej instalacji była chęć zaangażowania publiczności w powstawanie dzieła i zamiana ról pomiędzy artystą a widzem. Acconci prowadzi otwartą polemikę z nadmiernym figuralizmem i negatywnymi aspektami „narcyzmu” w sztuce autorskiej XX wieku. Sam autor w wywiadzie z Brianem Sherwinem dla Myartspace wyraża bardzo przyczynowo-skutkowe podejście do realizacji swoich prac: „Wiedziałem, że podczas realizacji Seedbed moim celem była produkcja nasienia, znajdowałem się w końcu w łóżku, które miało być łóżkiem pełnym nasienia, polem nasienia. Aby powstało, musiałem się masturbować – aby się masturbować, musiałem się podniecić”

W latach 80. zapraszał ludzi do tworzenia projektów i zaczął tworzyć meble i prototypy domów i ogrodów. W późniejszych latach Acconci skupiał się na architekturze i projektowaniu krajobrazu, integrując przestrzeń publiczną i prywatną.

Literatura[edytuj]

  • 1998 Contemporary Visual Arts, 20, s. 36–38, Unbuilt Roads, Obrist, Hans Ulrich
  • 1990 Critical Inquiry, 16, 4, Summer, s. 900–918 Public Space in a Private Time, Acconci, V.
  • 1988 ARTFORUM, XXVI, March, s. 126–128, Projections of Home, Acconci, V.
  • 1980 Exhib. Cat. Museum of Contemporary Art, Chicago, V. Acconci, A Retrospective: 1969 -1980
  • 1976 October, Spring, s. 50–64, Video: The Aesthetics of Narcissism, Krauss

Wybrane wystawy[edytuj]

Barbara Gladstone Gallery, New York [USA]

  • 1993 »Vito Acconci: The City Inside Us«, Museum für Angewandte Kunst, Vienna [A]
  • 1994 »Vito Acconci: Private Houses«, American Fine Arts, New York [USA]
  • 1996 »Vito Acconci: Living Off The Museum«, Centro Gellego de Art Contemporanea, Santiago de Campostola [E]
  • 1997 »Vito Acconci: Old, Refined, and Re-Viewed«, Stroom, The Hague [NL]
  • 2001 »Architecure Projects: Built, Unbuilt, Unbuildable. 1983-2001«, ICAR Foundation, Paris [F]

»Para-Cities: Models for Public Spaces«, Arnolfini Gallery, Bristol [UK]

  • 2000 »Vito Acconci: Skatepark«, Institute Français dArchitecture, Paris [F]

Przypisy[edytuj]

  1. Randy Kennedy: Vito Acconci, Performance Artist and Uncommon Architect, Dies at 77 (ang.). nytimes.com, 2017-04-28. [dostęp 2017-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-30)].

Linki zewnętrzne[edytuj]