Władysław Mikołajczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Mikołajczak
Ilustracja
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data i miejsce urodzenia

23 lipca 1894
Wiry

Data i miejsce śmierci

23 czerwca 1960
Poznań

Przebieg służby
Siły zbrojne

Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie

Formacja

Orzełek Wojsk Wielkopolskich.svg Armia Wielkopolska

Jednostki

3 Dywizja Piechoty

Stanowiska

zastępca dowódcy dywizji

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości

Władysław Józef Mikołajczak (ur. 23 lipca[a] 1894 w Wirach, zm. 23 czerwca 1960 w Poznaniu) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 23 lipca 1894 w Wirach, w rodzinie Władysława[2][3]. Ukończył seminarium nauczycielskie w Rogoźnie[4].

4 sierpnia 1914 wstąpił do armii niemieckiej[4]. W jej szeregach walczył na frontach I wojny światowej[5]. 4 lipca 1916 został mianowany podporucznikiem[4]. 28 listopada 1918 został zwolniony z armii niemieckiej[4].

4 lutego 1919 zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego[4]. Od 12 lutego był dowódcą kompanii załogi wronieckiej[4], a od 9 marca 1919 organizatorem i dowódcą II batalionu 7 pułku strzelców wielkopolskich, późniejszego 61 pułku piechoty[6]. Dekretem Naczelnej Rady Ludowej Nr 54 z 23 maja 1919 został zatwierdzony w stopniu porucznika[4].

W czasie wojny z bolszewikami 21 miesięcy spędził na froncie[5].

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w służbie wojskowej, w macierzystym pułku w Bydgoszczy[7] i nadal pełnił obowiązki dowódcy II batalionu[8][9][10][11]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 316. lokatą w korpusie oficerów piechoty[12], a 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 96. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13]. W listopadzie 1927 został przeniesiony do 43 pułku piechoty w Dubnie na stanowisko komendanta składnicy wojennej[14][15]. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu[16]. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 13. lokatą[17]. W styczniu 1930 został przesunięty ze stanowiska dowódcy batalionu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[18][19]. Opiniujący go w 1933 gen. dyw. Edward Śmigły-Rydz stwierdził: „twardy, uparty, bez lotnej inteligencji, ale z taktyczną głową. Sumienny i pracowity. Nadaje się na dcę pułku”[20]. W lipcu 1935 został przeniesiony do 15 pułku piechoty w Dęblinie na stanowisko dowódcy pułku[21]. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 12. lokatą w korpusie oficerów piechoty[22][23]. W marcu 1939 na stanowisku dowódcy pułku KOP „Wołożyn”[24]. Później został dowódcą pułku KOP „Wilejka”[25].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził 207 pułkiem piechoty[25]. Nie zdołał dotrzeć do Lwowa i z dowództwem pułku przeszedł na Węgry[25].

Po II wojnie światowej został przyjęty do ludowego Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 3 Pomorskiej Dywizji Piechoty do spraw liniowych[25]. Od 27 października 1945 do 6 stycznia 1946 czasowo pełnił obowiązki dowódcy tej dywizji. Później został szefem Oddziału Operacyjnego Sztabu Dowództwa Okręgu Wojskowego Nr VII w Lublinie[26]. Pod koniec lipca 1948 został zatrzymany w ramach tzw. „sprawy zamojsko-lubelskiej” i osadzony w areszcie Głównego Zarządu Informacji WP[27]. W czasie rozprawy sądowej, „reżyserowanej przez Informację WP”, został skazany na karę 14 lat pozbawienia wolności[28]. W 1957 został uniewinniony[29].

Zmarł 23 czerwca 1960 w Poznaniu[25]. Został pochowany na Cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu (kwatera L, rząd Oa, miejsce 36)[30].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 3 sierpnia 1931 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia z „24 lipca 1894” na „23 lipca 1894” [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931, s. 256.
  2. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-06-22]..
  3. Akta pułkownika Mikołajczaka wydano B.S. 1 maja 1948, a zwrócono 12 maja 1954. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-06-22]..
  4. a b c d e f g Biskupski 1925 ↓, s. III.
  5. a b Opinie inspektorskie za 1936 dowódców pułków, brygad, grup, piech. dyw. i dyw. piech. - stan z dnia 01.02.1937. [w:] , sygn. 701/1/120, s. 6 [on-line]. Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, 1937. [dostęp 2022-06-23].
  6. Biskupski 1925 ↓, s. 103, 107, 109 (foto), 146, 159, 183, 184, 186, 191, 224, III.
  7. Spis oficerów 1921 ↓, s. 183.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922, s. 551.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 299, 407.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 270, 349.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925, s. 273.
  12. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 42.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 169.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927, s. 297.
  15. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 59, 172 jako Mikołajczyk Władysław (ur. 24 lipca 1894), komendant Kadry batalionu zapasowego 43 pp.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 210.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 grudnia 1929, s. 439, jako Mikołajczyk Włodzimierz Józef.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930, s. 10.
  19. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 23, 573.
  20. Opinie - piechota - podpułkownicy. [w:] , sygn. 701/1/120, s. 31 [on-line]. Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, 1937. [dostęp 2022-06-23].
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935, s. 95.
  22. Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 464.
  23. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 10.
  24. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 926.
  25. a b c d e Wesołowski i Zawadzki 2018 ↓, s. 74.
  26. Poksiński 1992 ↓, s. 41.
  27. Poksiński 1992 ↓, s. 41, jako ppłk Władysław Mikołajczyk.
  28. Poksiński 1992 ↓, s. 44.
  29. Poksiński 1992 ↓, s. 45.
  30. Poznańskie cmentarze. Urząd Miasta Poznania. [dostęp 2022-06-14].
  31. M.P. z 1947 r. nr 23, poz. 106.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 18 lutego 1922, s. 103.
  33. M.P. z 1932 r. nr 167, poz. 198, poz. 948, jako ppłk Mikołajczyk Władysław Józef.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 11 listopada 1932, s. 383.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]