Rejencja poznańska (1815–1920)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy rejencji poznańskiej w latach 1815-1920. Zobacz też: inne rejencje o tej samej nazwie.
poznańska
rejencja
Państwo  Królestwo Prus
Prowincja Poznańska
Siedziba Poznań
Powierzchnia 17 839[1] km²
Populacja (1910)
• liczba ludności

1 335 884
• gęstość 74,9 os./km²
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba powiatów 27
Liczba miast na prawach powiatu 1
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Siedziba rejencji w Poznaniu

Rejencja poznańska (niem. Regierungsbezirk Posen) – dawna rejencja pruska utworzona w 1815 r. w Wielkim Księstwie Poznańskim, od 1848 r. w Prowincji Poznańskiej. Po I wojnie światowej większość jej obszaru przypadła Polsce i weszła w skład nowo utworzonego województwa poznańskiego. Pozostałe przy Niemczech fragmenty utworzyły Marchię Graniczną Poznań-Prusy Zachodnie.

Podział administracyjny[2][edytuj]

Podział w latach 1815-1887[edytuj]

Powiaty grodzkie[edytuj]

Powiaty ziemskie[edytuj]

Podział w latach 1887-1920[edytuj]

Powiaty grodzkie[edytuj]

Powiaty ziemskie[edytuj]

Przypisy

  1. Regierungsbezirk Posen
  2. Jerzy Kozłowski, Administracja Wielkopolski pod pruskim zaborem 1793-1918, Wyższa Szkoła Zarządzania i Bankowości w Poznaniu, Wydawnictwo Terra, Poznań, 2000