Włodzimierz Brühl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prof. dr. hab. med. Włodzimierz Brühl

Włodzimierz Brühl (ur. 24 grudnia 1913 w Sankt Petersburgu, zm. 22 grudnia 2004 w Warszawie) – polski lekarz reumatolog, prof. dr hab. medycyny, współtwórca polskiej reumatologii.

Absolwent białostockiego gimnazjum imienia Króla Zygmunta Augusta (matura 1931) oraz Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie z 1938[1]. Uczestnik obrony z września 1939. Ciężko ranny podczas nalotu na pociąg sanitarny.

Od 1961 do 1973 dyrektor Instytutu Reumatologii a następnie wieloletni kierownik Kliniki Chorób Narządu Ruchu. W 1973 uzyskał tytuł profesora nauk medycznych[2].

Opublikował przeszło 85 prac naukowych i podręczników.

Należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Śniadecja w Wilnie, której w 1936 r. był Marszałkiem (Prezesem).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pożegnanie Profesora Włodzimierza Brühla. „Reumatologia”, s. 2-4, 2005. 
  2. Włodzimierz Brühl w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]