WZ-XII „Kogutek” II
![]() | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Inż. Władysław Zalewski |
Konstruktor | |
Typ |
samolot sportowy |
Konstrukcja |
jednopłat o konstrukcji drewnianej, podwozie stałe |
Załoga |
pilot |
Historia | |
Data oblotu |
sierpień1937 |
Lata produkcji | |
Wycofanie ze służby |
jesień 1938 |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd |
1 silnik 5-cylindrowy, gwiazdowy WZ-18 chłodzony powietrzem |
Moc |
18 KM |
Wymiary | |
Rozpiętość |
8 m |
Długość |
4,9 m |
Wysokość |
1,6 m |
Powierzchnia nośna |
8,7 m² |
Masa | |
Własna |
110 kg |
Użyteczna |
110 kg |
Zapas paliwa |
40 l |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
100 km/h |
Prędkość przelotowa |
90 km/h |
Prędkość minimalna |
56 km/h |
Prędkość wznoszenia |
1,6 m/s |
Pułap |
1000 m |
Zasięg |
800 km |
Rozbieg |
70 m |
Dobieg |
70 m |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Polska |
Zalewski W.Z.XII Kogutek II – polski jednopłatowy jednomiejscowy słabosilnikowy samolot samolot szkolny konstrukcji drewnianej, ze stałym podwoziem zaprojektowany w 1932 roku w Milanówku.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1932 r. inż. Władysław Zalewski rozpoczął projektowanie samolotu sportowego WZ-XII „Kogutek II”, który był rezultatem wieloletnich studiów konstruktora nad samolotem sportowym napędzanym silnikiem małej mocy z dobrymi parametrami aerodynamicznymi i użytkowymi a jednocześnie mający małe wymiary ułatwiające hangarowanie. W zamiarze konstruktora miał się przyczynić do popularyzacji prywatnego lotnictwa, koszt jego zakupu szacowano na 6-7 tysięcy złotych[1]. „Kogutek II” został zbudowany w przydomowym warsztacie Zalewskiego w Milanówku niedaleko Warszawy. Pieniądze na materiały były pozyskane z LOPP, a sam gotowy samolot stał się własnością tej organizacji i został zarejestrowany jako motoszybowiec[2]. Silnik zbudował sam konstruktor w przydomowym warsztacie[3]. W 1937 r. prototyp z silnikiem WZ-18 został oblatany. Silnik ten, został zbudowany przez inż. Zalewskiego w 1924 r. i służył do napędu samolotu WZ-XI Kogutek I[4]. W dniu 26.09.1937 r. WZ-XII „Kogutek II” był prezentowany publicznie podczas uroczystości przekazania na lotnisku mokotowskim 127 samolotów ufundowanych przez społeczeństwo. Po pierwszych lotach samolot został poddany wg zaleceń KCSP modyfikacji i wykonano próby fabryczne. Niestety jesienią 1938 r. prototyp został rozbity przez kpt. Stanisława Brejnaka, na początku prób w I.T.L. w Warszawie[5]. Ostatecznie na samolocie tym wykonano 56 lotów w czasie 26 godzin. Inż. Władysław Zalewski opracował także wersje rozwojowe tego samolotu[6]:
- akrobacyjną WZ-XIIa z silnikiem WZ-40 o mocy 40 KM,
- sportową WZ-XIIb z silnikiem WZ-25 o mocy 25-28 KM,
- dwumiejscową wersję z krytą kabiną, która miała nosić oznaczenie WZ-XIV „Kogutek III” na którym to samolocie konstruktor zamierzał polecieć z Wielkiej Brytanii do Polski
Konstrukcja
[edytuj | edytuj kod]Jednomiejscowy zastrzałowy grzbietopłat o konstrukcji drewnianej ze stałym podwoziem. Płat trapezowy z zaokrąglonymi końcami o lekkim wzniosie, zastrzałowy dwudzielny jednodźwigarowy z tylnym dźwigarem pomocniczym i grubą listwą na krawędzi natarcia, kryty sklejką. Lotki kryte płótnem[4].
Kadłub o przekroju prostokątnym, konstrukcji półskorupowej kryty sklejką. Przednia część kadłuba w pobliżu silnika kryta blachą aluminiową. W kadłubie były umieszczone dwa zbiorniki paliwa o łącznej pojemności 40 litrów. Kabina odkryta, przed nią znajdował się kozioł przeciwkapotażowy wykonany z rur stalowych. Kadłub, skrzydła i usterzenie wodoszczelne, umożliwiające utrzymanie się na wodzie w razie konieczności wodowania. Statecznik pionowy integralny z kadłubem, kryty sklejką. Kształt usterzenia pionowego jak u „Kogutka I”. Statecznik poziomy dzielony, składany, usztywniony linkami, kryty płótnem. Stery wysokości kryte płótnem[7]. Podwozie klasyczne stałe z rur stalowych, dwukołowe. Płoza ogonowa drewniana.
Napęd stanowił gwiazdowy, pięciocylindrowy, silnik chłodzony powietrzem WZ-18, o mocy 17-18 KM. Napędzał stałe śmigło drewniane o średnicy 1,4 m[8].
Malowanie
[edytuj | edytuj kod]Cały samolot był pomalowany na kolor kremowy z wiśniowymi elementami na przodzie kadłuba i na stateczniku pionowym[8].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Glass 1976 ↓, s. 115.
- ↑ Ryszard Witkowski: Skrzydlaty Milanówek (Lotniczy Magazyn Historyczny „Gapa” Nr.6). Warszawa: GRETZA- R. Gretzyngier, 2013, s. 12. ISSN 2084-6754.
- ↑ Rychter 1980 ↓, s. 302.
- ↑ a b Władysław Zalewski: „Kogutek II” (WZ-XIIb). Warszawa: Skrzydlata Polska, 1937 październik, s. 241.
- ↑ Cynk 1971 ↓, s. 613-615.
- ↑ Cynk 1971 ↓, s. 616.
- ↑ Cynk 1971 ↓, s. 619.
- ↑ a b Glass 1976 ↓, s. 116.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy B. Cynk: Polish aircraft 1893-1939. London: Putman & Company, 1971. ISBN 0-370-00085-4. OCLC 831346721.
- Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1976, s. 116. OCLC 830596725.
- Witold Rychter: Skrzydlate wspomnienia. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1980. OCLC 830198483.