Waldemar Borczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waldemar Borczyk
Data i miejsce urodzenia

15 lutego 1960
Kije

Zawód, zajęcie

polityk, przedsiębiorca

Stanowisko

poseł na Sejm IV kadencji (2001–2005)

Waldemar Borczyk (ur. 15 lutego 1960 w Kijach) – polski polityk, samorządowiec, przedsiębiorca, poseł na Sejm IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał wykształcenie średnie zawodowe. W 1981 ukończył technikum elektromechaniczne. Podjął nieukończone studia na Politechnice Łódzkiej[1]. Od 1990 do 2001 był właścicielem sieci sklepów wielobranżowych. Prowadził też gospodarstwo rolne (hodowla bydła i produkcja roślinna).

W latach 1998–2001 był przewodniczącym rady gminy Osjaków[2]. Kierował w tym okresie również gminną komisją rozwiązywania problemów alkoholowych. Od 2000 do 2001 pełnił funkcję sekretarza Forum Samorządowego Ziemi Wieluńskiej. Był też wiceprezesem LKS „Warta” w Osjakowie. W 1995 wstąpił do Związku Zawodowego Rolnictwa „Samoobrona”.

W 2001 z listy Samoobrony RP (zasiadał w jej radzie krajowej) uzyskał mandat poselski na Sejm IV kadencji w okręgu sieradzkim (8924 głosy). Zasiadał w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Finansów Publicznych. W 2003 został przewodniczącym Samoobrony RP oraz ZZR „Samoobrona” w województwie łódzkim, funkcję tę pełnił przez kilka miesięcy[3]. W 2004 został wykluczony z klubu parlamentarnego i partii[4]. Wstąpił następnie do partii Inicjatywa RP[5].

W wyborach parlamentarnych w 2005 nie ubiegał się o reelekcję. W 2006 wstąpił do Samoobrony Ruch Społeczny, a w 2007 kilka miesięcy należał do Samoobrony Odrodzenie (przewodniczył władzom wojewódzkim partii). Ponownie zajął się prowadzenie własnej działalności gospodarczej[1].

W 2006 został skazany przez łódzki sąd rejonowy na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby i grzywnę za napaść na policjanta i zniesławienie sędziego[6]. W 2011 Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim skazał go na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat za oszustwa popełnione przy zbieraniu funduszy wyborczych w 2002[7].

W lipcu 2013 został przewodniczącym zarządu Społecznego Komitetu Ochrony Praw Człowieka w Wieluniu[8]. W lutym 2015 zasiadł w radzie krajowej nowo powołanej partii Zmiana[9]. W wyborach samorządowych w 2018 uzyskał mandat radnego rady powiatu wieluńskiego z listy Prawa i Sprawiedliwości[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Kuźnicy Ługowskiej, ma syna i dwie córki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Marcin Stadnicki: Waldemar Borczyk. Od posła skandalisty do trzeźwego alkoholika, który wspiera innych w walce z nałogiem. naszemiasto.pl, 1 stycznia 2022. [dostęp 2022-01-15].
  2. Borczyk, Waldemar (ur. 1960). interia.pl. [dostęp 2018-03-07].
  3. Roszady we władzach łódzkiej Samoobrony. gazeta.pl, 15 kwietnia 2004. [dostęp 2018-03-07].
  4. Łódzki poseł wyleciał z Samoobrony. gazeta.pl, 29 października 2004. [dostęp 2018-03-07].
  5. Inicjatywa z Borczykiem. „Dziennik Łódzki”, 28 lutego 2005. 
  6. Borczyk skazany, ale wolny. gazeta.pl, 21 listopada 2006. [dostęp 2018-02-19].
  7. Zapadł wyrok za wyprowadzenie pieniędzy Samoobrony. gazeta.pl, 30 czerwca 2011. [dostęp 2018-03-07].
  8. Zbigniew Rybczyński: Waldemar Borczyk wraca do gry. Eks-poseł szefem… komitetu praw człowieka. naszemiasto.pl, 26 lipca 2013. [dostęp 2018-03-07].
  9. Waldemar Borczyk. portalsamorzadowy.pl. [dostęp 2018-06-28].
  10. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-11-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]