Walerij Legasow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Walerij Aleksiejewicz Legasow
Валерий Алексеевич Легасов
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 września 1936
Tuła
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 1988
Moskwa
Przyczyna śmierci Samobójstwo poprzez powieszenie
Zawód, zajęcie Fizyk Atomista
Tytuł naukowy Akademik AN ZSRR (1981)
Odznaczenia
Order Lenina Order Rewolucji Październikowej Order Czerwonego Sztandaru Pracy
Nagroda Leninowska Bohater Federacji Rosyjskiej

Walerij Aleksiejewicz Legasow (ros. Валерий Алексеевич Легасов, ur. 1 września 1936 w Tule, zm. 27 kwietnia 1988 w Moskwie[1]) – radziecki chemik, członek Akademii Nauk ZSRR, zastępca dyrektora Instytutu Energii Atomowej im. I. Kurczatowa, członek komisji rządowej powołanej do zbadania przyczyn awarii w Czarnobylu.

W 1954 ze złotym medalem ukończył szkołę średnią, a w 1961 Wydział Fizyczno-Chemiczny Moskiewskiego Instytutu Chemiczno-Technologicznego im. Mendelejewa. Od 1962 studiował na aspiranturze w dziale fizyki molekularnej Instytutu Energetyki Atomowej im. Kurczatowa, gdzie w 1967 obronił pracę dyplomową i został młodszym pracownikiem naukowym i później kierownikiem laboratorium. W 1970 został profesorem, a 1972 otrzymał stopień doktora[2]. Od 2 marca 1986 do końca życia był kierownikiem działu technologii chemicznej Wydziału Chemicznego Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Łomonosowa. W 1976 został członkiem korespondentem, a w 1981 akademikiem Akademii Nauk ZSRR oraz utytułowany był jako szef delegacji ekspertów ZSRR na Międzynarodowej Konferencji Agencji Energii Atomowej we Wiedniu, gdzie pojawił się również w dniach 25-29 sierpnia 1986 roku.

Był laureatem Nagrody Leninowskiej (1984) i Nagrody Państwowej ZSRR (1976), a także kawalerem Orderu Lenina (10 marca 1981), Orderu Rewolucji Październikowej (29 marca 1976) oraz Orderu Czerwonego Sztandaru Pracy (26 kwietnia 1971). Odznaczony był też medalem za pracowniczą dzielność (8 października 1958) i innymi wyróżnieniami. Zyskał również on honorowy tytuł Wynalazcy Państwowego Komitetu ds. Wykorzystywania Energii Atomowej (1966).

Najprawdopodobniej popełnił samobójstwo w drugą rocznicę wypadku, lecz władze Związku Radzieckiego nie potwierdziły informacji[3].

Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[4]. 18 września 1996 pośmiertnie otrzymał tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]