Wasilij Trofimow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasilij Trofimow
Pełne imię i nazwisko Wasilij Dmitrijewicz Trofimow
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1919
Kostino
Data i miejsce śmierci 22 września 1999
Moskwa
Wzrost 161 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1932–1938 Dinamo Bołszewskaja Kommuna
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1939–1953 Dinamo Moskwa 205 (67)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1952  ZSRR 3 (2)
1955–1956  ZSRR ? (?)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1963–1964 ZSRR (asystent)
1964–1981 ZSRR

Wasilij Dmitrijewicz Trofimow, ros. Василий Дмитриевич Трофимов (ur. 7 stycznia 1919 we wsi Kostino, w guberni moskiewskiej, Rosyjska FSRR, ZSRR, zm. 22 września 1999 w Moskwie) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji prawego napastnika, hokeista, zawodnik bandy, reprezentant ZSRR w piłce nożnej i bandy, olimpijczyk, trener piłkarski i bandy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek juniorskiej drużyny Dinamo Bołszewskiej Komuny Pracowniczej. W 1939 rozpoczął karierę piłkarską w klubie Dinamo Moskwa, w którym występował do zakończenia kariery piłkarskiej w 1953.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

15 lipca 1952 zadebiutował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu turnieju olimpijskim z Bułgarią wygranym 2:1. W jej składzie zdobył złoty medal na Olimpiadzie w Helsinki 1952.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. W 1952 ukończył Szkolę Trenerską w Państwowym Centralnym Instytucie Wychowania Fizycznego. Od lipca 1963 do lipca 1964 pracował w sztabie szkoleniowym radzieckiej reprezentacji piłkarskiej. Wszystkie inne działania trenerskie związane były z bandy. Łączył funkcje trenera i zawodnika w latach 1951–1952 i 1955-1959, a następnie w latach 1960–1981 prowadził klub bandy Dinamo Moskwa. Od 1964 do 1981 prowadził reprezentację ZSRR w bandy. W latach 1983–1994 pracował na stanowisku dyrektora Szkoły hokeja na trawie Dynamo w Moskwie.

Zmarł 22 września 1999 w Moskwie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Wagańkowskim[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe w piłce nożnej[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1940, 1945, 1949
  • wicemistrz ZSRR: 1946, 1947, 1948, 1950
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1952
  • finalista Pucharu ZSRR: 1945, 1950

Sukcesy klubowe w hokeju na lodzie[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1946/47
  • wicemistrz ZSRR: 1949/50
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1947/48, 1948/1949, 1952/53
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1952/53

Sukcesy klubowe w bandy[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1951, 1952
  • wicemistrz ZSRR: 1936, 1950, 1958/59
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1955/56
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1940, 1941, 1947, 1950, 1951, 1952, 1954

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie w bandy[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz świata: 1965, 1967, 1969, 1971, 1973, 1975, 1977, 1979
  • mistrz ZSRR: 1960/61, 1962/63, 1963/64, 1964/65, 1966/67, 1968/69, 1969/70, 1971/72, 1972/73, 1974/75, 1975/76, 1977/78
  • wicemistrz ZSRR: 1965/66, 1967/68, 1970/71, 1973/74, 1976/77
  • brązowy medalista mistrzostw ZSRR: 1961/62
  • zdobywca Pucharu Mistrzów Europy: 1975/76, 1976/77, 1978/79

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]