Went (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Went (Wendt) – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym korona złota, z której wyrastają dwa skrzydła orle srebrne, między którymi gwiazda złota.

Klejnot ramię zbrojne, między skrzydłami orlimi jak w godle.

Labry czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany 10 kwietnia 1590 Grzegorzowi Wendtowi, generalnemu prokuratorowi skarbu królewskiego w Prusach i jego bratu, Walentemu[2].

Herbowni[edytuj]

Tadeusz Gajl wymienia dwa rody herbowne uprawnione do używania tego herbu:

Sienkiewicz, Went (Węda, Wenda, Wendt).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 311. ISBN 83-7181-217-5.