Wieloprocesorowość symetryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wieloprocesorowość symetryczna, przetwarzanie symetryczne (ang. symmetric multiprocessing, SMP) – architektura komputerowa, która pozwala na znaczne zwiększenie mocy obliczeniowej systemu komputerowego poprzez wykorzystanie dwóch lub większej liczby procesorów (CPU) do jednoczesnego wykonywania zadań.

Schemat architektury SMP

W architekturze SMP procesory współdzielą zasoby pamięci oraz urządzenia wejścia/wyjścia przy pomocy magistrali systemowej, a każdy z tych procesorów może zostać przypisany do wykonywania konkretnego zadania, tak aby w systemie następowało równoważenie obciążenia (ang. load balancing)

Ważną rzeczą przy przetwarzaniu symetrycznym jest wykorzystywanie wielowątkowości przez uruchomione programy komputerowe, a co za tym idzie, jej obsługa przez system operacyjny – upraszcza to w znacznym stopniu możliwość podziału poszczególnych procesów, tak aby mogły być przetwarzane przez kilka procesorów jednocześnie. Systemami operacyjnymi obsługującymi architekturę SMP jest większość Uniksów, Windows NT oraz BeOS.

Szczególną korzyść z przetwarzania symetrycznego czerpią aplikacje do renderowania (w tym przeglądarki internetowe), aplikacje bazodanowe, do edycji lub odtwarzania materiału audio/wideo oraz nowoczesne gry komputerowe; natomiast małą korzyść – aplikacje jednowątkowe.

Alternatywną architekturą do SMP jest MPP, czyli masowe przetwarzanie równoległe.

Zobacz też[edytuj]