Wierzchowice (wieś w powiecie milickim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°28′57″N 17°20′5″E
- błąd 38 m
WD 51°30'N, 17°19'E
- błąd 19973 m
Odległość 140 m
Wierzchowice
wieś
Ilustracja
Kościół Narodzenia NMP w Wierzchowicach
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat milicki
Gmina Krośnice
Liczba ludności (III 2011) 771[1]
Strefa numeracyjna 71
Tablice rejestracyjne DMI
SIMC 0876650
Położenie na mapie gminy Krośnice
Mapa konturowa gminy Krośnice, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Wierzchowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Wierzchowice”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Wierzchowice”
Położenie na mapie powiatu milickiego
Mapa konturowa powiatu milickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wierzchowice”
Ziemia51°28′57″N 17°20′05″E/51,482500 17,334722
Hans Heinrich XVI von Hochberg w 1903

Wierzchowice (niem. Wirschkowitz) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie milickim, w gminie Krośnice.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Podziemne magazyny gazu[edytuj | edytuj kod]

W Wierzchowicach w wyeksploatowanym złożu gazu zaazotowanego znajduje się podziemny magazyn gazu (PMG Wierzchowice) o pojemności ponad 1 200 mln m³[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stara wieś z osadnictwem sięgającym neolitu, znana w średniowieczu z uprawy winorośli[3] W roku 1935 administracja niemiecka zmieniła historyczną, posiadającą słowiańskie pochodzenie nazwę Wirschkowitz na Hochweiler[4]. W 1945 roku wieś została włączona do Polski, a jej dotychczasową ludność wysiedlono do Niemiec.

Filia Groß-Rosen[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajdowała się filia obozu koncentracyjnego Groß-Rosen[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[6]:

  • układ urbanistyczny, z XVI w., XVIII w.
  • kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, do 1945 r. ewangelicki, wzniesiony w stylu barokowym w latach 1770–1773; świątynia zbudowana w konstrukcji szachulcowej, dzwonnica ceglana, tynkowana; bardzo bogato zdobione, rokokowe wyposażenie wnętrza (ambona, ołtarze, empory) pochodzi z lat 80. XVIII wieku
  • dwór-pałac, z XVII w., 1731 r.; o konstrukcji szachulcowej z centralną częścią z cegły, zbudowany przez rodzinę Reichenbachów w drugiej połowie XVIII w. w stylu barokowym, na miejscu starszej rezydencji; od 1819 r. pałac stanowił własność rodu von Hochbergów; w 1945 r. przejęty przez państwo polskie; zrujnowany i ostatecznie rozebrany w 1988 r.[7]

inne zabytki:

  • ogród angielski wokół pałacu, założony w pierwszej połowie XIX w.
  • cmentarz ewangelicki z klasycystycznym mauzoleum, zrujnowany po 1945 r.
  • kompleks folwarczny z XIX/XX w., częściowo zrujnowany

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Maciej Kaliski, Piotr Janusz, Adam Szurlej. Podziemne magazyny gazu jako element krajowego systemu gazowego. „Nafta-Gaz”. 5, s. 325–332, 2010. [dostęp 2013-03-17]. 
  3. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 447.
  4. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  5. Abraham Kajzer, Za drutami śmierci, Wałbrzych: Muzeum Gross-Rosen, 2013, ISBN 978-83-89824-09-7.
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 123. [dostęp 2012-09-19].
  7. Hannibal Smoke, Nieznana masakra na Dolnym Śląsku, Onet, 26 lis

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Cetwiński, Zabytki architektury w województwie wrocławskim, 1987, Wyd. Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu.
  • Roman Jaśniewski, Milicz, Cieszków, Krośnice i okolice. Przewodnik, 1998, Oficyna Wydawnicza „Sudety” Oddziału Wrocławskiego PTTK