Wierzyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wierzyca
Ilustracja
Wierzyca w Starej Kiszewie
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Lokalizacja Pojezierze Kaszubskie, Pojezierze Starogardzkie[1], Dolina Dolnej Wisły[2]
Rzeka
Długość 151,4 km
Powierzchnia zlewni 1 603 km²
Średni przepływ 8,94 m3/s (przy ujściu (Brody Pomorskie)) m³/s
Źródło
Miejsce Jezioro Piotrowskie
Współrzędne 54°11′24,7″N 18°09′11,5″E/54,190194 18,153194
Ujście
Recypient Wisła
Miejsce Gniew
Współrzędne 53°50′03″N 18°50′13″E/53,834167 18,836944
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście
Rzeka Wierzyca w okolicach Zamku Kiszewskiego
Wierzyca w Pelplinie
Wietcisa z lewej strony wpada do nadplywającej z prawej strony Wierzycy, na wprost odpływająca Wierzyca. Okolice Czarnocina
Przystań kajakowa na Wierzycy w Starej Kiszewie
Wierzyca w Zamku Kiszewskim koło zapory spiętrzającej wodę dla małej elektrowni wodnej

Wierzyca (też Wierzysza, Werysa, łac. Verissa, kaszb. Wierzësa, niem. Ferse) – rzeka w północnej Polsce, lewy dopływ dolnej Wisły. Długość rzeki wynosi 151,4 km, a powierzchnia dorzecza 1603 km²[3]. Wierzyca wypływa z niewielkiego Jeziora Piotrowskiego na Pojezierzu Kaszubskim przy miejscowości Piotrowo na południowy wschód od Wieżycy. Płynie w kierunku południowo-wschodnim, miejscami przebieg meandrowaty. Stanowi szlak kajakowy. W jej biegu są liczne elektrownie wodne. Uchodzi do Wisły w okolicach miasta Gniew. Nazwa rzeki Wierzyca bywa mylona z nazwą kilku szczytów o nazwie Wieżyca. Tymczasem nazwa pochodzi od słowa ver - wilgoć i przyrostka issa - typowego dla języka Wenedów przybyłych na te tereny w II w. p.n.e. Po raz pierwszy nazwa rzeki Verissa pojawiła się w dokumentach w XII wieku[4].

Ważniejsze dopływy[edytuj | edytuj kod]

Miejscowości nad rzeką Wierzycą[edytuj | edytuj kod]

Jeziora, przez które przepływa Wierzyca[edytuj | edytuj kod]

Elektrownie wodne na Wierzycy[edytuj | edytuj kod]

  • Nowa Kiszewa 18 kW[potrzebny przypis]
  • Stary Bukowiec 24 kW
  • Zamek Kiszewski 110 kW
  • Czarnocińskie Piece 156 kW (uruchomiona w 1906 z dwiema pionowymi turbinami Francisa o mocach 162 i 82 kW; pod koniec lat 50. obydwie turbiny zlikwidowano, mniejszą komorę turbinową zamknięto, natomiast w większej zainstalowano turbinę Kaplana)
  • Nowa Wieś Rzeczna 350 kW
  • Starogard Gdański 250 kW
  • Owidz 190 kW (turbina Francisa)
  • Kolincz 410 kW (turbina Francisa, znajduje się tu kilkudziesięcioletnia żarówka Philipsa z dwuzwojową spiralą żarnika)
  • Klonówka 180 kW
  • Pelplin 80 kW
  • Stocki Młyn 360 kW (z początku XX wieku, dwie turbiny Francisa; w l. 30. zwiększono moc przez dobudowanie segmentu parowego)
  • Brodzkie Młyny 160 kW

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wierzyca w serwisie rzekipolski.info
  2. Wierzyca. W: Encyklopedia PWN [on-line]. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2019-01-16].
  3. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1994
  4. "Wierzyca. Nurty natury, nurty kultury", LOT Kociewie, 2011

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]